Að taka umræðuna

Vopna­burður lög­regl­unnar hefur verið mikið hita­mál í Íslensku sam­fé­lagi síð­ustu vikur og mán­uði. Spurn­ingar um hvar lög­reglan á að geyma skot­vopn, hver á að hafa aðgang að þeim, með hvaða hætti er best að nálg­ast þær og hvenær er rétt­læt­an­legt að nota þær eru spurn­ingar sem nú brenna á mörgum. Reynum við sem sam­fé­lag eftir bestu getu að svara þeim. Samt hefur ríkt ríkt þögn frá þeim aðilum sem í lýð­ræð­is­legu sam­fé­lagi ættu að fagna allri umræðu um málið. En þeir aðilar eru lög­reglan og Inn­an­rík­is­ráð­neytið,sem hefur yfir­um­sjón með lög­regl­unni.

Öll viljum við svör við spurn­ingum sem brenna á okkur í þessu erf­iða máli, því þarna erum við að ræða grund­vallar breyt­ingar á því hvernig hin almenni borg­ari sér lög­regl­una. Per­sónu­lega væri ég til í að fá svör við fjölda spurn­inga sem brenna á mér um þetta mál og ég veit að ég er ekki sá eini sem langar að vita svör við þessum spurn­ingum um fram­tíð sam­bands hins almenna borg­ara við hin almenna lög­reglu­mann hér á landi. Sumsé svör við hvort við viljum sjá lög­reglu sem á auð­velt með að ná í vopn og þar með getur mögu­lega átt það í hættu á að nota þau þegar ekki á við eða viljum við lög­reglu sem þarf sér­stak­lega að kalla eftir því að vopnum sé komið til þeirra sem lengir þá bið tím­ann þar til lögrelgan getur brugð­ist við?

Hvernig virka þessir vopna­kassar sem eru í bíl­unum? Hversu auð­velt er fyrir lög­reglu­mann að opna kass­ann án sam­þykkis yfir­manns síns? Hveru oft er breytt um aðgangs­orð á kass­anum og hversu lík­legt er það að yfir­maður sé að fara neita almennum lög­reglu­manni að nota skot­vopn eftir að beiðni hefur borist? Hvenær á síð­ustu 10 árum hefur sú staða komið upp að lög­reglan hafi ekki getað beðið eftir skot­vopnum frá sér­sveit­inni?

Þessar spurn­ingar og fleiri brenna á mér og sam­fé­lag­inu í heild en æpandi þögnin sem heyr­ist frá lög­reglu og ráðu­neyti gerir það að verkum að við fáum ekki svör. Milli lög­reglu og borg­ara þarf að ríkja traust og lög­reglan þarf að vera í virku sam­tali við borg­ara til þess að tryggja það traust. Óska ég því hér með eftir því að lög­reglan og ráðu­neytið svari þessum spurn­ingum með öðru en bara því að „þetta eigi sér langan aðdrag­anda og að ekki séu um að ræða auk­ingu i vopna­búri lög­regl­unar“. Með sam­ræð­unni einni getur nauð­syn­legt traust ríkt á milli lögrel­unnar og borg­ar­anna sem hún á að vernda.

Höfundur er fyrr­ver­andi for­maður Hall­veigar - Ungra Jafn­að­ar­manna í Reykja­vík. Grein þessi byggir á per­sónu­legum skoð­unum höf­undar og end­ur­speglar ekki sam­þykkta stefnu félags­ins.