Engin rök fyrir ómerkingu vegna sérfróðs meðdómanda

Engin hald­bær rök voru fyrir þeirri kröfu ákærðu í Al-Thani mál­inu að dómur yfir þeim í hér­aði yrði ómerktur vegna van­hæfis sér­fróðs með­dóm­anda sem var kvaddur til í hér­aðs­dómi. Það er nið­ur­staða Hæsta­réttar um ómerk­ing­ar­kröfu fjór­menn­ing­anna sem voru dæmdir í mál­inu í dag.

Hinir ákærðu kröfð­ust þess til vara í Hæsta­rétti að dóm­ur­inn yfir þeim yrði ómerktur, byggt á því að þeir drægu í efa óhlut­drægni og hæfi Magnúsar Bene­dikts­sonar, sem var með­dóms­maður í hér­aðs­dómi, vegna láns­við­skipta hans við Kaupþing og SPRON. Láns­við­skiptin hafi valdið því að hann hafi haft mikla per­sónu­lega hags­muni tengda Kaup­þingi, en tvö félög sem hann er mjög tengdur hafa verið tekin til gjald­þrota­skipta und­an­farin miss­eri. Kröfur í eitt þeirra hafi meðal ann­ars verið á hendi Dróma og Arion banka. Hann sé einnig á van­skila­skrá vegna skuldar við Íslands­banka.

„Um þessar rök­semdir ákærðu [um óhlut­drægni Magnúsar] er þess fyrst að gæta að engan veg­inn verður séð hvernig skuldir með­dóms­manns­ins eða félaga, sem hann á fyrri tímum hefur gegnt störfum fyrir, við Spari­sjóð Reykja­víkur og nágrennis, Dróma hf. eða Íslands­banka hf. gætu valdið í mál­inu þeirri aðstöðu, sem um ræðir,“ segir í dómi Hæsta­réttar. Sama gegni um skuld­bind­ingar gagn­vart Arion banka.

Þótt með­dóm­and­inn hafi einnig borið skuld­bind­ingar við Kaupþing „verður heldur ekki séð hvernig sú aðstaða gæti leitt til van­hæfis í mál­inu eftir nefndu laga­á­kvæði, enda hljóta lán­takar þess banka hér á landi að hafa að minnsta kosti skipt mörgum tugum þús­unda. Tengsl með­dóms­manns­ins við tvö félög, sem munu hafa verið tekin til gjald­þrota­skipta, og van­skil í einu til­viki við banka eru ekki þess eðlis að hann hafi ekki full­nægt almennum hæf­is­skil­yrðum 1. mgr. 4. gr. nefndra laga til að taka sæti með­dóms­manns. Eru því ekki hald­bær rök fyrir kröfu ákærðu um ómerk­ingu hér­aðs­dóms á þessum grunni.“