Í morgun bárust þau tíðindi að fjölskylda sem sótti í skjól hér á landi hafi verið rekin af landi brott í nótt. Að næturlagi var þetta fólk rekið burt frá heimili sínu, skóla, vinnu, vinum og lífi. Látum liggja á milli hluta sú staðreynd að þessi fjölskylda var „sjálfbær“, faðirinn vel liðinn í starfi með góðan stuðning frá yfirmanni og vinnufélögum. Í sjálfu sér er það aukaatriði. Það sem skiptir máli er að með þessu er íslenska ríkið að níðast á börnum! Annað barnið er þriggja ára drengur, Kevi, sem glímir við lífshættulegan slímseigjusjúkdóm. Hér fær hann lyf við sjúkdómnum en í nótt var hann sendur út í óvissuna með mánaðarskammt af lyfjum.
Í febrúar árið 2013 var lögfestur Barnasáttmáli Sameinuðu þjóðanna á Íslandi. Sáttmálinn hefur því lagalegt gildi hér á landi. Að ekki sé minnst á siðferðilegt gildi hans. Eitt mikilvægasta efnisatriði sáttmálans er vernd barna. Sáttmálinn hefur fjórar grundvallarreglur sem meðal annars fela í sér bann við mismunun og rétt til lífs. Að senda langveikt barn, með lífshættulegan sjúkdóm út í óvissuna er þvert brot á þessu.
„Það sem barni er fyrir bestu skal ávallt hafa forgang“
Í annarri grein sáttmálans segir að „aðildarríki skulu virða og tryggja hverju barni innan lögsögu sinnar þau réttindi“ sem samningurinn kveður á um. Síðar í sömu grein er enn fremur skýrt kveðið á um að ekki megi mismuna börnum á grunndvelli uppruna (þar með talið þjóðerni) eða annarra aðstæðna barnsins. Einnig er kveðið á um að aðildarríki skuli gera allar viðeigandi ráðstafanir til að barni sé „ekki mismunað eða refsað vegna stöðu eða athafna foreldra þess“. Í þriðju grein segir svo: „Það sem barni er fyrir bestu skal ávallt hafa forgang þegar félagsmálastofnanir á vegum hins opinbera eða einkaaðila, dómstólar, stjórnvöld eða löggjafarstofnanir gera ráðstafanir sem varða börn.“
Litli drengurinn Kevi var sannarlega í lögsögu íslenska ríkisins.
Í tilvitnunum hér að ofan er talað um börn sem eru í lögsögu aðildarríkisins Íslands. Litli drengurinn Kevi var sannarlega í lögsögu íslenska ríkisins. Níðingsverkið, að flytja þennan dreng og fjölskyldu hans af landi brott var framkvæmt af stofnunum ríkisins sem eiga samkvæmt sáttmálanum að setja velferð hans í forgang.
Maður er allt í senn hryggur og reiður yfir níðinsskap íslenska ríkisins. Hvers vegna kýs íslenska ríkið að þverbrjóta Barnasáttmálann?
Veistu meira? Láttu okkur vita
Það tókst ekki að sækja formið. Reyndu aftur eftir augnablik.















































Athugasemdir