CCP með allt að tvöfalda endurgreiðslu frá Skattinum

Tölvu­leikja­fyr­ir­tækið CCP fékk sam­tals 480 millj­ónir króna í skatta­frá­drátt vegna nýsköp­un­ar­verk­efna á árunum 2019 og 2020.

Frá­dráttur fyr­ir­tæk­is­ins var mun hærri en sá hámarks­frá­dráttur sem lög kveða á um að hvert fyr­ir­tæki geti fengið vegna nýsköp­un­ar­verk­efna sinna bæði árin, þar sem CCP sótti um hann í gegnum tvö einka­hluta­fé­lög, CCP ehf. og CCP Develop­ment ehf. Upp­lýs­ingar um þetta má finna á heima­síðu Skatts­ins.

Hámarksfrádráttur á hvert fyrirtæki

Samkvæmt lögum sem hafa verið í gildi frá árinu 2010 eiga nýsköp­un­ar­fyr­ir­tæki rétt á skatta­frá­drætti. Fyr­ir­tækin geta sótt um slíkan frá­drátt hjá Rannís vegna rann­sóknar- og þró­un­ar­verk­efna sinna, en stofn­unin tekur svo ákvörðun um það hvort verk­efnin upp­fylli skil­yrði um skatta­frá­drátt.

Hins vegar er hámark á því hversu mik­ill slíkur frá­dráttur getur verið. Í fyrra gat hann að hámarki orðið 180 millj­ónir króna, en árið 2019 nam hámarkið 90 millj­ónum króna. Hins vegar, þar sem CCP sótti um skatta­frá­drátt vegna rann­sóknar- og þró­un­ar­verk­efna sinna í gegnum tvö félög var frá­dráttur fyr­ir­tæk­is­ins sam­tals 300 millj­ónir króna í fyrra og 180 millj­ónir króna árið 2019. Skatta­frá­dráttur CCP var því tvö­falt meiri en lög­bundið hámark á hvert fyr­ir­tæki árið 2019 og helm­ingi hærra en hámarkið árið 2020.

Telur styrkinn eiga við hvert verkefni

Eldar Ást­þórs­son, upp­lýs­inga­full­trúi CCP, sagði í sam­tali við Kjarnann að þessar tvær umsóknir fyr­ir­tæk­is­ins eigi sér ein­falda útskýr­ingu, þar sem CCP vinni að tveimur rann­sóknar- og þró­un­ar­verk­efnum hér­lendis. Báðar umsókn­irnar séu lagðar fram með gagn­sæjum hætti og í sam­ræmi við reglur, auk þess sem þær séu yfir­farnar af Rannís, sem sam­rýmir alla kostn­að­ar­liði.

Samkvæmt Eldari mætti bera þennan skatta­frá­drátt saman við styrki til kvik­mynda­geirans að ein­hverju leyti, þar sem styrkjum er úthlutað eftir verk­efnum en ekki eftir fyr­ir­tækjum.

Líkt norska kerfinu

Davíð Lúð­víks­son, sér­fræð­ingur hjá Rannís, segir hins vegar í sam­tali við Kjarnann að hámarkið sé hugsað á hvert fyr­ir­tæki. Þetta stað­festir einnig emb­ætti rík­is­skatt­stjóra í svari við fyr­ir­spurn Kjarnans.

Aðspurður um mat hans á því hvernig þetta hámark sé skil­greint, segir hann að sú ákvörðun sé fyrst og fremst í höndum lög­gjafans, svo lengi sem það rúmist innan þess heim­ild­ar­ramma sem við­kom­andi stuðn­ings­kerfi byggir á.

Samkvæmt Davíð er hönnun stuðn­ings­kerfa til nýsköp­unar nokkuð mis­mun­andi á milli OECD-ríkja, en kerfið hér­lendis sé að ein­hverju leyti sam­bæri­legt því norska. Hann bætir við að mikil sam­keppni sé í gangi milli landa um að laða til sín fólk og fyr­ir­tæki í nýsköpun með skatta­legum hvötum. Slík stuðn­ings­kerfi innan aðild­ar­ríkja EES þurfa þó öll að fara í gegnum sam­þykkt­ar­ferli hjá ESA, sem er eft­ir­lits­stofnun EFTA-ríkj­anna, sem hefur eft­ir­lit með að rík­is­að­stoð­ar­reglur og und­an­þágu­heim­ildir í tengslum við slík kerfi séu virtar í hverju aðild­ar­ríki EES.

Ekki vanþörf á eftirliti

Rík­is­skatt­stjóri hafði ýmsar athuga­semdir við fram­kvæmd nýsköp­un­ar­styrkj­anna í umsögn sem hann skil­aði til efna­hags- og við­skipta­nefndar alþingis fyrr í ár. Samkvæmt umsögn­inni er ekki van­þörf á eft­ir­liti með þessum mála­flokki, þar sem almennur rekstr­ar­kostn­aður er oft tal­inn fram sem rann­sóknar- og þró­un­ar­kostn­aður. Að mati Skatts­ins væri því mik­il­vægt að styrkja reglu­verkið sem snýr að þessum styrkjum ef hið opin­bera hyggst auka umfang þeirra til fram­búðar.