16. nóvember 2022 Sögur Sigríðar Víðis Jóns­dóttur eru listi­legur vefn­aður per­són­u­sögu, hvers­dags­legra við­burða, blaða­mennsku, sagn­fræði og sagna af fólk­inu sem hún hittir. Bjarma­lönd Vals Gunn­ars­sonar og mynda­sögur Joe Sacco koma upp í hug­ann, en Sigríður fer þó alltaf eigin leiðir í frá­sögn­inni og úr verður leiftr­andi fróð­leg, skemmti­leg og hug­vekj­andi bók sem á alltaf brýnt erindi – en kannski aldrei sem nú

11. janúar 2022 Hvað er það sem drepur vin­áttu? Svik? Sam­skipta­leysi? Fjar­lægðir? Nei, dren auð­vitað. Allavega er það mat Höllu, aðal­per­sónu bók­ar­innar Til­finn­ingar eru fyrir aum­ingja.

9. janúar 2022 Við erum stödd í Árnes­sýslu, nánar til­tekið í Tangavík. Smábæ sem ein­ungis er til í skáld­heimi Einars Más Guð­munds­sonar og hefur einnig birst okkur í Íslenskum kóngum og Hunda­dögum. Það voru þó allt aðrar útgáfur bæj­ar­ins en birt­ist okkur í Skáld­legri afbrota­fræði – en í lok bókar er fram­hald boðað, þannig að lík­leg­ast munum við bráðum fá að lesa meira um þessa útgáfu Tanga­víkur. Og mögu­lega kom­ast að því hver er að segja okkur þessa sögu.

9. janúar 2022 Allir fuglar fljúga í ljósið eftir Auði Jóns­dóttur er lengi í gang en er full af inn­sæi um fólk á jaðri sam­fé­lags­ins, lífið í leigu­hjöllum höf­uð­borg­ar­innar og allt það tráma sem fylgir fólki í ógæfu sinni.

8. janúar 2022 Fríða Ísberg skrif­aði dystópíska tákn­sögu.

26. desember 2021 Íslenskar bók­menntir eru fullar af sjó­manna­bók­menntum og sveita­bók­menntum og banka­menn og hrunið hafa líka fengið sinn skammt. En á Íslandi er alltaf nýtt gullæði og það hefur sár­vantað bók­menntir sem tók­ust almenni­lega á við massa­t­úris­mann sem skall á land­inu eins og högg­bylgja fyrir röskum ára­tug síðan.

26. desember 2021 Kol­beinsey er nyrsti oddi Íslands og sam­nefnd bók fjallar um fólk sem er á nyrsta odda til­ver­unnar, við það að detta út af landa­kort­inu. Við vitum ekki hvað þetta fólk heitir, það er búið að glata nöfnum sínum, sögu­maður segir aldrei til nafns og veitir öðrum per­sónum líka nafn­leynd, kallar þær ein­göngu lýsandi nöfnum eins og „þung­lyndi vinur minn“, „kærastan“, „mín fyrr­ver­andi“, „sonur minn“, „trú­bador­inn“ og „hjúkr­un­ar­konan“.

21. desember 2021 Sögu­maður er ekki mikið að flýta sér í Akam, ég og Annika. Þetta er rúm­lega 350 síðna bók og tit­il­per­són­urnar tvær birt­ast okkur ekki fyrr en rúm­lega hund­rað síður eru liðnar. Það er að segja þessar tvær nafn­greindu per­sónur tit­ils­ins, þau Akam og Annika. Ég-ið birt­ist okkur hins vegar strax á fyrstu síðu. Það er hún Hrafn­hildur, sögu­maður og aðal­per­sóna bók­ar­innar, sem er fjórtán ára reyk­vískt skiln­að­ar­barn sem er rifin upp með rótum þegar nýr maður mömm­unnar fær gott starf í Þýska­landi.

12. desember 2021 Hér er bók­ar­kápa. Baðönd með mynd­ar­legan hatt syndir um í Reykja­vík­ur­tjörn, trega­full og glett­inn í senn. Fyrir ofan stendur Einlægur Önd og enn ofar stendur Eiríkur Örn Norðdahl, með mun stærri stöfum. Enda menn tölu­vert stærri en bað­endur, 198 senti­metrar í til­felli Eiríks, eins og kemur fram í bók­inni. En það má alveg spyrja sig hver tit­ill­inn sé, er þetta Einlægur Önd eftir Eirík Örn eða Eiríkur Örn eftir Einlægan Önd?

11. desember 2021 Titill bók­ar­innar, Myrkrið milli stjarn­anna, fær mann til að gruna að sögu­per­sónan sé mögu­lega ein­hvers konar geim­fari á nótt­unni, jafn­vel ofur­hetja af ein­hverju tagi – en fljót­lega fer mann að gruna að hún sé frekar ofur­skúrkur eða jafn­vel and­setin.

6. nóvember 2021 Kindur eru ótrú­legar verur, segir Valdimar Jóhanns­son, leik­stjóri Dýrsins, sem sam­býl­is­kona hans, Hrönn Krist­ins­dóttir, fram­leiddi ásamt dóttur sinni. Hér var því um fjöl­skyldu­verk­efni að ræða, en kvik­myndin hefur átt mik­illi vel­gengni að fagna. „Við vissum öll að hverju við vorum að stefna, það var ekk­ert annað sem komst að.“

27. mars 2021 Íslensku bók­mennta­verð­launin í flokki barna- og ung­menna­bóka fengu Arndís Þór­ar­ins­dóttir og Hulda Sigrún Bjarna­dóttir fyrir bók­ina Blokkin á heimsenda. Hvati höf­unda var að hafa gaman og úr varð frá­sögn af eyju sem reyn­ist ansi vel heppn­aður míkró­kosmós af gamla Íslandi.

14. mars 2021 Elísabet Jök­uls­dóttir fékk Íslensku bók­mennta­verð­launin í flokki skáld­verka fyrir bók­ina Apr­ílsól­ar­kuldi. Í bók­inni vitr­ast manni hve náskyldur skáld­skap­ur­inn getur verið geð­hvör­f­unum; skáld­skap­ur­inn sem oft á þrá­hyggju­kenndan hátt leitar að merk­ingu í merk­ing­ar­snauðum heimi.

22. desember 2020 Bókin er vel skrifuð og svip­myndir af þessum heimi eru oft skemmti­lega súr­eal­ískar, en upp­bygg­ingin kemur í veg fyrir að maður njóti þess almenni­lega.

21. desember 2020 Sumar bækur ná manni strax í fyrstu máls­grein – og sleppa aldrei. Bróðir er ein af þeim. Hún heldur manni svo ekki bara af því hún er spenn­andi, heldur ekki síður út af mergj­uðum stílnum, heim­speki­legum pæl­ingum og inn­sæ­inu.