Félags­ráð­gjafi gagn­rýnir harð­lega lög­bann á vist­heim­ili í Norð­linga­holti fyrir ung­menni með fíkni­vanda. Segir hún fólk tjá sig stöðugt um mik­il­vægi þess að hjálpa fólki með fíkni­vanda, en úrræð­unum sé svo mót­mælt þegar þau bjóð­ast í næsta nágrenni við heim­ili þeirra.

„Hvert erum við eig­in­lega komin í árs­lok árs­ins 2018 þegar að vald og skoð­anir til­tek­inna ein­stak­linga og íbúa geta orðið þess vald­andi að börnum er úthýst úr við­kom­andi hverfi!“ skrifar Sigrún Þór­ar­ins­dóttir félags­ráð­gjafi á Facebook.

Sýslu­maður sam­þykkti fyrir viku lög­bann á vist­heim­ilið, en til stóð að starf­semi þess mundi hefj­ast á næstu vikum. Lög­bannið var sett á að beiðni íbúa í nágrenn­inu sem höfðu sam­band undir nafni Íbúa­sam­taka Norð­linga­holts. Tugir íbúa í Norð­linga­holti skrif­uðu í kjöl­farið undir yfir­lýs­ingu þar sem lög­bann­inu er mót­mælt.

„Hinn sanni jóla­andi sýnir sig hér ræki­lega í verki,“ skrifar Sigrún. „Það heimta allir úrræði fyrir börn í vanda. Fólk tjáir sig og deilir stöðu­upp­færslum á sam­fé­lags­miðlum þar sem allir eru svo sam­mála um mik­il­vægi þess að hafa til­tæk úrræði, það sé til skammar að við séum að missa börn þessa lands og nán­ast í hverri viku má lesa minn­ing­ar­grein­ingar eða dán­ar­til­kynn­ingar um ung­menni og ungt fólk sem hefur fallið frá vegna fíkni­vanda. En svo þegar úrræðið er til­tækt þá sann­ast hin marg­kveðna hræsni: NOT IN MY BACKYARD.“

Sigrún seg­ist sjálf hafa misst fjöl­skyldu­með­lim sem glímdi við fíkni­vanda og að hún hafi ekk­ert umburð­ar­lyndi gagn­vart þröng­sýni og for­dómum í garð barna. „Við skulum vona að ekk­ert barn þeirra aðila sem lögð­ust gegn því að heim­ilið gæti tekið til starfa muni nokkurn tím­ann þurfa á sam­bæri­legu úrræði að halda því það verður hvergi vel­komið,“ skrifar hún.

Færsla Sigrúnar í heild sinni

Íbúa­sam­tök eru frá­bær og flottur vett­vangur til þess að huga að nærum­hverfi þeirra sem í til­teknu hverfi eða svæði búa. Stuðla að fram­förum, sum sinna jafn­vel nágranna­vörslu, FB síð­urnar er frá­bær leið til að koma upp­lýs­ingum um við­burði á fram­færi eða bara hrein­lega aug­lýsa eftir týndum gælu­dýrum eða fót­bolta­hönskum sem gleymd­ust úti á vell­inum. Stór hverfi þar sem nán­ast eng­inn þekkir neinn verður því frekar heim­il­is­legt og allir vilja allt fyrir alla gera…eða hvað?

Hvert erum við eig­in­lega komin í árs­lok árs­ins 2018 þegar að vald og skoð­anir til­tek­inna ein­stak­linga og íbúa geta orðið þess vald­andi að börnum er úthýst úr við­kom­andi hverfi! Við erum ekki að tala um full­orðna ein­stak­linga sem eru metnir hættu­legir sér eða öðrum, við erum ekki að tala um ein­stak­linga sem haldnir eru barna­girnd eða almennri ofbeld­is­hegðun eða ógn í garð ann­arra. Við erum að tala um BÖRN!!

Smá fróð­leikur til íbúa í öllum hverfum þessa lands:
• Börn eru skil­greind börn til 18 ára ald­urs.
• Börn eiga rétt á vernd og öryggi. Við þurfum að tryggja þeim sem hag­stæð­ustu upp­eld­is­skil­yrði hverju sinni og tryggja þeim aðgengi að þeim björgum og úrræðum sem þau þurfa á að halda.
• Börn sem þurfa á aðstoð að halda til þess að fóta sig áfram í líf­inu eftir fíkni­vanda, hafa mögu­lega búið við ömur­leg upp­eld­is­skil­yrði frá blautu barns­beini og aðstæður sem fólk getur varla ímyndað sér að sé til staðar á þessu krútt­lega landi okkar. Þessi börn eiga skilið sömu tæki­færi og öll hin börnin til þess að fóta sig.
• Það er börnum aldrei fyrir bestu að dvelja lengi eða alast upp í stofn­ana­væddu úrræði. Þau þurfa að alast upp í umhverfi sem er eins líkt heim­ili í alla staði. Stundum er það ekki hægt en þá er mik­il­vægt að reyna amk. að útbúa aðstæður sem kall­ast þeirra heim­ili til þess að hjálpa þeim að fóta sig í líf­inu, ná bata, halda sér edrú og verða virkir sam­fé­lags­þegnar þessa lands en fyrst og fremst að þau lifi áfram!
• Á hvaða rökum er þessi ákvörðun til­tek­inna ein­stak­linga byggð? Liggur það fyrir að þessi 2-3 ung­menni sem þarna gætu dvalist og hafa verið EDRÚ í góðan tíma muni murka lífið úr krökk­unum í hverf­inu, ógna þeim dag­lega, ræna og rupla eða reyna að fá leik­skóla­börnin inn á braut fíkni­sjúk­dóma? 
• Hversu margir ofbeld­is­menn eða konur búa mögu­lega í næsta húsi við þig og þú hefur ekki hug­mynd um það?
• Hversu mörg börn búa við fíkni­vanda for­eldra sinna en út á við í hverf­inu er þetta fín­asta fólk og eng­inn segir, veit eða gerir neitt?
• Hversu mörg börn, ung­menni og full­orðið fólk búa nú þegar í þínu hverfi og þjást af ein­hvers konar geð­röskun hversu væg eða alvar­leg sem hún er?
• Hversu margir íbúar hafa “lækað” all­ann þann fjölda minn­ing­ar­síða sem hafa sprottið upp vegna ung­menna sem hafa fallið frá vegna vímu­efna­vanda og notk­unar á lyf­seð­ils­skyldum lyfjum sem nú tröll­ríður öllu?
• Hversu margir aðilar og íbúar þessa lands þekkja sjálf ein­hvern sem hefur misst barn, ung­menni, ungt fólk, full­orðið fólk eða gam­alt fólk úr fíkni­sjúk­dómi?
• Hversu margir íbúar og þegnar þessa lands hafa keypt frá­bæru flottu bleiku arm­böndin til styrktar mál­efnum sem vilja bregð­ast við ofan­greindum vanda fyrir ung­menni þessa lands?

Hinn sanni jóla­andi sýnir sig hér ræki­lega í verki. Það heimta allir úrræði fyrir börn í vanda. Fólk tjáir sig og deilir stöðu­upp­færslum á sam­fé­lags­miðlum þar sem allir eru svo sam­mála um mik­il­vægi þess að hafa til­tæk úrræði, það sé til skammar að við séum að missa börn þessa lands og nán­ast í hverri viku má lesa minn­ing­ar­grein­ingar eða dán­ar­til­kynn­ingar um ung­menni og ungt fólk sem hefur fallið frá vegna fíkni­vanda. En svo þegar úrræðið er til­tækt þá sann­ast hin marg­kveðna hræsni:

NOT IN MY BACKYARD.

Setjið ykkur í spor þess­ara barna. Þau hafa aðgang að sam­fé­lags­miðlum. Þau sjá frétt­irnar. Skila­boðin sem sam­fé­lagið sendir þeim er ein­falt: Þið eruð ekki vel­komin/n!!!

Kveðja frá félags­ráð­gjafa, fyrrum barna­vernd­ar­starfs­manni, móður tveggja barna, aðstand­anda sem hefur misst fjöl­skyldu­með­lim sem glímdi við fíkni­vanda, aðstand­anda óvirkra ein­stak­linga með fíkni­vanda en fyrst og fremst kveðja frá mann­eskju sem hefur ekk­ert umburð­ar­lyndi gagn­vart þröng­sýnum hópi fólks sem byggir skoð­anir sínar á skort á upp­lýs­ingum og gríð­ar­legum for­dómum í garð barna. Við skulum vona að ekk­ert barn þeirra aðila sem lögð­ust gegn því að heim­ilið gæti tekið til starfa muni nokkurn tím­ann þurfa á sam­bæri­legu úrræði að halda því það verður hvergi vel­komið.