Andstæðingar ESB innan Heimssýnar óttast að Ísland muni fyrirgera fullveldi sínu og lýðræði með því að ganga inn í Evrópusambandið. Þeir óttast að Ísland fái ekki að stýra skútunni og að þjóðin verði eins og hreppur í Evrópu.
Evrópuhreyfingin hafnar slíkum lýsingum og segir inngöngu inn í ESB meira líkt hjónabandi. Því fylgir þó tengdafólk og mögulega stjúpbörn. Í dag sé Ísland eins og einstætt foreldri að reyna að safna sér fyrir íbúð að mati framkvæmdastjóra Evrópuhreyfingarinnar.
Himinn og haf er á milli sjónarmiða þeirra sem eru hlynntir því að ganga til samningaviðræðna við ESB og þeirra sem eru alfarið andvígir slíku. Þjóðaratkvæðagreiðsla hefur verið boðuð og er áætlað að hún fari fram í lok ágúst verði þingsályktunartillaga utanríkisráðherra samþykkt á Alþingi.
Samkvæmt tillögunni er áætlað að þjóðin gangi fyrst til þjóðaratkvæðagreiðslu um það hvort hún vilji yfir höfuð ganga til samninga við ESB. Þegar samningaviðræðum er lokið fær þjóðin …
Ofangreind staðhæfing er efnislega röng, því slík breyting gæti ekki haft afturvirk áhrif.
Íslendingar höfnuðu ríkisábyrgð á innstæðutryggingum í BINDANDI þjóðaratkvæðagreiðslu fyrir 15 árum síðan. Ári síðar setti ESB slíka ríkisábyrgð sem ófrávíkjanlegt skilyrði fyrir öll aðildarríki sín, sem útilokar aðild Íslands að ESB. Þetta er staðreynd, ekki skoðun.
Auk þess voru ein helstu rökin fyrir einkavæðingu bankanna að "losa ríkið undan áhættu" sem því var haldið fram að fylgdi eignarhaldi á banka. Þó að deila megi um hvort því fylgi nokkur áhætta að eiga hlut í fyrirtækjum sem skila alltaf blússandi hagnaði, ætti með nákvæmlega sömu rökum aldrei að samþykkja ríkisábyrgð á innstæðutryggingum banka í einkaeigu.
Auk þess er það óheimilt og þeirri niðurstöðu verður ekki breytt eftir á.