Einmana þar til ég hitti hana

Ég heiti Viktor Örn Jónsson og við erum hérna fyrir framan Toll­húsið. Þetta er reyndar orðin aðstaða fyrir Grind­vík­inga og bæj­ar­skrif­stofur Grinda­víkur eru hérna, það er nú ekki mikið meira spenn­andi en það. Ég er dyra­vörður fyrir Securitas og við erum aðal­lega að passa upp á mann­gang hérna í Toll­hús­inu, það mega nátt­úr­lega bara Grind­vík­ingar koma hingað inn. Það er ekk­ert flókn­ara en það. Það reynir eng­inn að ráfa hér inn sem á ekki erindi, bara þeir sem eru að leita að Skatt­inum. Ég er hér á tólf tíma vöktum. Nei, ég stend ekki fyrir utan allan tím­ann, mig lang­aði bara í ferskt loft. 

Augna­blikið sem breytti far­vegi lífs míns var þegar ég hitti kærust­una mína. Hún hefur svo­lítið mótað mig og breytt mér til góðs. Sam­bandið okkar verður þriggja ára í jan­úar svo þetta gerð­ist fyrir þremur árum. Þetta var góður tími. 

Ég hef alltaf verið ein­mana og hún hefur komið mér út fyrir þæg­ind­ara­mmann. Ég hef farið meira út á lífið og hitt vini og félaga og annað. Við erum mjög ólík að eðl­is­fari. Ég var mjög feim­inn á tíma­bili en ég er alveg búinn að breyt­ast, núna tala ég bara við alla og fer allt, ég er bara í öllu núna. 

Það var erfitt að kynn­ast henni fyrst því ég var svo feim­inn, en svo bara breytt­ist ég. Ég veit ekki nákvæm­lega hvað það var en ég breytt­ist. Ég veit ekki hvernig ég á að útskýra það en þetta er alla­vega góð breyt­ing. Lífið er öðru­vísi þegar maður er ekki jafn feim­inn lengur, maður kynn­ist sam­fé­lag­inu meira og gerir hluti sem maður þorði ekki áður. Ég veit ekki hvernig er best að orða þetta. 

Ég er búinn að kynn­ast mörgum Grind­vík­ingum og þetta er indælt fólk og það er gott að vera hérna. Andinn í hús­inu er góður og við stöndum saman í þessu og reynum að hjálp­ast að.