Sigurður Ingi Jóhanns­son, inn­við­a­ráð­herra og for­maður Fram­sókn­ar­flokks­ins, hefur játað að hafa látið óvið­ur­kvæmi­leg orð falla um Vigdísi Häsler, fram­kvæmda­stjóra Bænda­sam­taka Íslands, í kvöld­verð­ar­boði Fram­sóknar síð­ast­liðið fimmtu­dags­kvöld, 31. mars. Samkvæmt heim­ildum Stund­ar­innar spurði Sigurður Ingi hvort taka ætti mynd af honum „með þeirri svörtu“. Sigurður Ingi biðst asök­unar á orðum sínum í færslu á Facebook.

„Ég er alinn upp við það og það er mín lífs­skoðun að allir séu jafnir. Þess vegna hef ég tamið mér að koma jafnt fram við alla. En mér verður á eins og öðrum. Það þykir mér miður. Í kvöld­verð­ar­boði Fram­sóknar fyrir full­trúa á Bún­að­ar­þingi síð­ast­liðið fimmtu­dags­kvöld, lét ég óvið­ur­kvæmi­leg orð falla í garð fram­kvæmda­stjóra Bænda­sam­tak­anna. Á þeim orðum biðst ég inni­legrar afsök­unar. Í líf­inu er maður alltaf að læra á sjálfan sig. Sárt er þó að sá lær­dómur bitni á til­finn­ingum ann­arra,“ skrifar Sigurður Ingi.

Aðstoðarmaður Sigurðar Inga sagði ósatt 

Sagði ósattIng­veldur greindi ekki rétt frá í sam­tali við DV í gær.

Yfir­lýs­ing Sigurðar Ingi gengur þvert á það sem aðstoð­ar­kona hans, Ing­veldur Sæmunds­dóttir, lét hafa eftir sér í DV í gær, sunnu­dag­inn 3. apríl. Þar sagði Ing­veldur að það væri af og frá að Sigurður Ingi hefði við­haft rasísk ummæli í garð Vigdísar í umræddu boði. „Þetta er algjört bull,“ hafði DV eftir Ingveldi.

Vigdís greindi frá því í færslu á Facebook síðu sinni í hádeg­inu Ing­veldur segði ósatt í þessum efnum. „Aðstoð­ar­maður ráð­herr­ans var ekki við hlið hans þegar ummælin voru látin falla, eins og hún hefur haldið fram en myndir úr þess­ari mynda­töku sýna það án alls vafa. Það er sær­andi þegar reynt er að gera lítið úr upp­lifun minni og þegar bein­línis rangar skýr­ingar eru not­aðar við það. Ég stend með sjálfri mér þegar kemur að þessu, ég veit hvað ég heyrði, ég veit hvað var sagt. Ég neita að bera ábyrgð á þeim orðum sem ráð­herr­ann við­hafði í minn garð.“

Sagði Vigdís að ummæli Sigurðar Inga hefðu verið afar sær­andi, án þess að greina frá því hver þau hefðu verið. Hún skrif­aði hins vegar: „Ég hef aldrei látið húð­lit, kyn­þátt, kyn­ferði eða annað skil­greina mig. [...]Ég stend með sjálfri mér þegar kemur að þessu, ég veit hvað ég heyrði, ég veit hvað var sagt. Ég neita að bera ábyrgð á þeim orðum sem ráð­herr­ann við­hafði í minn garð. Duldir for­dómar eru gríð­ar­legt sam­fé­lags­mein og grass­era á öllum stigum sam­fé­lags­ins. Þeir smætta verk ein­stak­linga og gjörðir niður í lit eða kyn.“