Að rækta gleðihormónin

Ham­ingjan felst í að vera sátt við sjálfa sig, telur Unnur María Þor­valds­dóttir, for­stöðu­maður Þróunar vind­orku hjá Lands­virkjun Hún talar líka um vin­átt­una, litlu atriðin, að bera sig ekki saman við aðra og njóta þess sem maður hefur. Þrátt fyrir erf­iðan missi hefur hún náð að rækta ham­ingj­una.

Að rækta gleðihormónin
Unnur María Að ganga og hlusta á regnið er hluti af því að tengj­ast umhverfi sínu. Mynd: Heiða Helgadóttir

Unnur María Þor­valds­dóttir, for­stöðu­maður Þróunar vind­orku hjá Lands­virkjun, segir að ham­ingjan í huga sínum teng­ist líka litlu atrið­unum sem þurfi að gefa gaum. „Maður þarf líka að þjálfa það að veita athygli sem ég held að ýti undir ham­ingj­una. Mér finnst líka vera mik­il­vægt að við séum ekki að bera okkur saman við aðra, það er ekk­ert sem segir að ein­hver sem á meira en ég sé ham­ingju­sam­ari en ég. Maður á að njóta þess sem maður hefur. Mér finnst til dæmis gott að lesa blaðið á morgn­ana og njóta þess að fá mér kaffi­bolla. Hugsa, finna ilm­inn af kaff­inu og byrja dag­inn af yfir­vegun. Þetta finnst mér vera góð byrjun á deg­inum.“

Sátt við sjálfið og umhverfið

Hún lítur bæði til innri og ytri aðstæðna, það að vera í sátt við sjálfa sig og svo að lifa í góðu umhverfi sem veitir öryggi.

„Ham­ingjan í huga mínum felst í …

Kjósa
0
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir

Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir.
Tengdar greinar

Hamingjan

Fjallgöngur veita hamingju
Hamingjan

Fjall­göngur veita ham­ingju

Jóhanna Fríða Dalkvist segir að sér finn­ist að fólk geti ekki alltaf verið „sky high“; það sé ekki ham­ingjan að vera alltaf ein­hvers staðar á bleiku skýi. Hún segir að fólk þurfi að kunna og ákveða hvernig það ætli að bregð­ast við ef það finnur fyrir óham­ingju. Það þurfi að ákveða að vinna sig út úr því og tala um hlut­ina. Fjall­göngur hjálp­uðu Jóhönnu Fríðu í kjöl­far sam­bands­slita á sínum tíma og síðan hefur hún gengið mikið á fjöll og er meira að segja farin að vinna sem far­ar­stjóri í auka­vinnu.
„Ég þurfti að samþykkja sjálfa mig fyrir það sem ég er“
Hamingjan

„Ég þurfti að sam­þykkja sjálfa mig fyrir það sem ég er“

Ingileif Frið­riks­dóttir var góð í að fela það hvernig henni leið í æsku. Um ára­bil var hún skot­spónn bekkj­ar­fé­laga sinna og upp­lifði sig eina þótt hún ætti vin­konur. Hún þorði ekki að koma út úr skápnum en til að losna við til­finn­inga­doð­ann varð hún að horfa í spegil og finna sjálfa sig. „Það var risa­stórt og ótrú­lega ógn­væn­legt skref,“ segir Ingileif sem er nú ham­ingju­sam­lega gift. Fjöl­skyldan er henni allt.

Mest lesið

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Mest lesið í mánuðinum

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár