Fyrir þrjá­tíu árum var ég ofboðs­lega leit­andi kona og var búin að prófa ýmis­legt, eins og önnur trú­ar­brögð og að leita svara hjá miðlum. Bara nefndu það, ég var búin að prófa það. Svo var mér boðið á sam­komu í Hvíta­sunnu­kirkj­unni og þá small púslið saman.

Jesús er minn drott­inn, frels­ari og besti vinur – hann er mér allt. Að fylgja honum er sú albesta ákvörðun sem ég hef tekið í líf­inu. Margir hafa sagt við mig: „Af hverju ertu í svona kirkju, lentir þú í ein­hverju rugli? Nei, hreint ekki, það þarf ekki til. Það voru bara þessar djúp­stæðu spurn­ingar sem leiddu mig þangað: Hvað er ég að gera hérna? Hvaðan kem ég? Hvert er ég að fara? Svörin fékk ég þegar Jesús kom inn í líf mitt og biblían svar­aði öllum mínum spurn­ingum. 

Það er algeng­ara en fólk heldur að vera trú­aður á Íslandi. Það eru svo gríð­ar­margir …