Læknar á Landspítala segja framgöngu Svandísar Svavarsdóttur heilbrigðisráðherra á fundi með læknaráði Landspítala hafa rýrt traust til hennar. Alvarlegt sé að ráðherra fari fram á að læknar þegi yfir því ástandi sem ríki á spítalanum, ekki síst í ljósi þess að kjölfar efnahagshrunsins var það talinn einn helsti orsakavaldur hrunsins að umræða um stöðu mála hafi verið þögguð. Staðan sé sú að á Landpítala ríki nú neyðarástand og að spítalinn sé sé óstarfhæfur sem sjúkrahús þegar komi að því að sinna bráðveiku fólki.

Í nýju Læknablaði er rætt við Ragnar Frey Ingvarsson, sérfræðing í lyf og gigtarlækningum á Landspítala, og Björn Rúnar Lúðvíksson, formann prófessoraráðs Landspítala. Á fundi ráðherra með læknaráði sagði Svandís meðal annars að það væri orðin töluverð áskorun fyrir hana „að standa með Landspítala þegar koma ályktanir á færibandi sem tala um það að þessi stofnun sé nánast hætt við.“ Þeir Ragnar og Björn gagnrýndu báðir þessi orð ráðherra á umræddum fundi.

Ragnar segir það háalvarlegt að ekki hafi verið dreginn meiri lærdómur af hruninu en svo að reynt sé að kæfa niður þegar læknar lýsi þeirri alvarlegu stöðu sem uppi sé á spítalanum. „Það er svo skammt frá hruni og í kjölfar þess var þögn talin einn af orsakavöldum þess hversu illa fór. Það hefði kannski bægt frá meira tjóni en ella hefði fólk tjáð sig.“

Læknar hræddir við að tjá sig

Björn segir að hann telji að Svandís hafi ekki áttað sig á því hversu alvarlegt ástand ríki á spítalanum og um hversu langan tíma svo hafi verið. „Við höfum horft á hvernig hefur molnað undan starfsemi spítalans mjög lengi,“ segir Björn og bendir á að niðurskurðurinn sem spítalinn hafi þurft að taka á sig við efnahagshrunið hafi aldrei verið bættur.

„Við erum með óstarfhæft sjúkrahús þegar kemur að því að sinna bráðveiku, og þá sérstaklega bráðveiku öldruðu fólki“

Ragnar segir að á spítalanum ríki neyðarástand og það hafi ríkt um langa hríð. „Mann grípur skelfing að hugsa til þess að fyrir einu og hálfu ári sögðum við að það væri neyðarástand. Ekkert var gert. Neyðarástandið verður því alltaf meira.“ Vissulega sé ýmislegt sem verið sé að gera í heilbrigðiskerfinu jákvætt, svo sem uppbygging hjúkrunarrýma auk annars. Hins vegar breyti það ekki þeirri stöðu að neyðarástand ríki á Landspítala. Sjúkrahúsið sé að hluta óstarfhæft. „Við erum með óstarfhæft sjúkrahús þegar kemur að því að sinna bráðveiku, og þá sérstaklega bráðveiku öldruðu fólki,“ segir Ragnar.

Báðir segja þeir Björn og Ragnar að það gangi ekki að sitja hjá og tjá sig ekki um stöðuna eins og hún sé. Björn segir að hann upplifi að þeir sem stígi fram og segi hug sinn í þessum efnum hljóti ekki framgang í starfi og lendi í vandræðum með að koma málum sínum áfram. „Menn hafa því verið hræddir við að tjá hug sinn opinberlega. Það er ekki gott.“