Börnum ekki bjóðandi að flakka á milli landa

Ísland hefur getu til að taka á móti börnum á flótta og veita þeim tæki­færi til mennt­unar, aðgengi að heil­brigð­is­kerfi og annan stuðn­ing. Börnum er ekki bjóð­andi að flakka á milli landa. Vel­ferð­ar­ríki eins og Íslandi ber að tryggja vernd og rétt­indi barna á flótta og veita þeim tæki­færi til að alast upp í öruggu umhverfi.

Þetta kemur fram í yfir­lýs­ingu frá Félags­ráð­gjafa­fé­lagi Íslands sem send var á fjöl­miðla í morgun.

Tilefnið er yfir­vof­andi brott­vísun egyp­skar fjöl­skyldu sem fjallað hefur verið um í fjöl­miðlum und­an­farna daga. Til stendur að vísa sex manna fjöl­skyldu úr landi á morgun, mið­viku­dag, en hún hefur dvalið hér á landi í yfir tvö ár.

Í yfir­lýs­ing­unni segir að lag­ara­mmin sé skýr en end­ur­skoða þurfi verk­lag svo það end­ur­spegli fram­kvæmd sem virðir Barna­sátt­mál­ann og tryggir að honum sé fram­fylgt þannig að rétt­indi barna á flótta séu ávallt tryggð. Félags­ráð­gjafa­fé­lag Íslands skorar á dóms­mála­ráð­herra að láta málið til sín taka.

[adspot]

[links]„Brott­vís­anir barna á flótta hafa ítrekað verið til umfjöll­unar hér á landi síð­ustu miss­eri og dæmi um að almennir borg­arar mót­mæli þeim mann­rétt­inda­brotum sem slíkar nið­ur­stöður geta falið í sér. Vert er að hafa í huga að Barna­sátt­mál­inn var lög­festur hér á landi árið 2013 og hefur því sama gildi og hver önnur lög og bera stjórn­völd þá skyldu að fram­fylgja þeim jafnt öðrum lögum. Barna­sátt­mál­inn leggur þær skyldur á aðild­ar­ríki að virða og tryggja hverju barni innan lög­sögu sinnar þau rétt­indi sem kveðið er á um í samn­ingnum og láta það sem barni er fyrir bestu hafa for­gang þegar gerðar eru ráð­staf­anir sem varða börn​. Lög um útlend­inga nr. 80/2016 end­ur­spegla ákvæði Barna­sátt­mál­ans en við mat skv. 1. og 2. mgr. 37. greinar lag­ana ber stjórn­völdum að hafa það sem barni er fyrir bestu að leið­ar­ljósi í málum sem varða börn, fylgd­ar­laus sem önnur.

Við mat á því hvað barni er fyrir bestu ber Útlend­inga­stofnun að líta til öryggis barns, vel­ferðar og félags­legs þroska auk þess að taka til­lit til skoð­ana barns­ins í sam­ræmi við aldur þess og þroska. Jafn­framt ber Útlend­inga­stofnun að taka skrif­lega afstöðu til fram­an­greindra atriða sam­kvæmt grein­inni við ákvörðun í máli er varðar hags­muni barns auk þess að eiga sam­ráð við barna­vernd­ar­yf­ir­völd. Í 6. mgr. 37. gr. lag­ana er sú skylda lögð á stjórn­vald að taka til skoð­unar að eigin frum­kvæði hvort veita eigi dval­ar­leyfi á grund­velli mann­úð­ar­sjón­ar­miða skv. 74. gr. ef stjórn­vald kemst að því að ákvæði 1. eða 2. mgr. eigi ekki við,“ segir í yfir­lýs­ingu frá Félags­ráð­gjafa­fé­lagi Íslands.