Flestir hælisleitendur sendir til Þýskalands og Ítalíu

Útlend­inga­stofnun tók ákvarð­anir um að end­ur­senda 103 ein­stak­linga til ann­arra ríkja á Schengen-svæð­inu á grund­velli Dyfl­inn­ar­reglu­gerð­ar­innar á fyrri helm­ingi þessa árs. Flestir voru eða verða sendir til Þýska­lands, 31 ein­stak­lingur, en 23 til Ítalíu og 22 til Noregs.

Þetta kemur fram í gögnum sem Útlend­inga­stofnun hefur tekið saman að beiðni Kjarnans. Tölurnar eiga við um ákvarð­anir Útlend­inga­stofn­unar en ekki fram­kvæmdar end­ur­send­ingar. Oft er málum skotið til kæru­nefndar útlend­inga­mála.

Stærsti hóp­ur­inn sem var sendur til ann­ars Evr­ópu­ríkis á grund­velli reglu­gerð­ar­innar voru Írakar, 20 tals­ins. Sextán Alb­anir voru sendir úr landi á grund­velli Dyfl­inn­ar­reglu­gerð­ar­innar og fimmtán Afg­an­ir. Fjórtán Gana-­búar voru sendir burt á þessum grund­velli og níu Níger­íu­menn. Sex Íranir voru á meðal þeirra sem voru sendir til ann­arra Evr­ópu­ríkja á grund­velli Dyfl­inn­ar­reglu­gerð­ar­inn­ar.

Dyfl­inn­ar­reglu­gerðin gerir stjórn­völdum kleift að senda umsækj­endur um alþjóð­lega vernd, eða hæl­is­leit­endur, aftur til þess ríkis innan Schengen sem þeir komu fyrst til. Þó má ekki senda fólk til ríkja þar sem hætta er á að það sæti ómann­úð­legri eða van­virð­andi með­ferð. Þannig hefur meg­in­reglan verið sú um nokk­urt skeið að fólk sem hingað kemur frá Grikk­landi og Ung­verja­landi sé ekki sent til baka þangað. Það átti líka við um Ítalíu, en inn­an­rík­is­ráðu­neytið ákvað í des­em­ber, eftir að hafa farið yfir for­sendur fyrir end­ur­send­ingum hæl­is­leit­enda að það yrði meg­in­reglan að fólk verði sent til Ítalíu, en að hvert atvik fyrir sig skyldi skoðað sér­stak­lega.

Þetta var gert þvert á ráð­legg­ingar Rauða kross­ins, sem sagði að það væri ekki óraun­hæft að álykta að flótta­fólk standi frammi fyrir raun­veru­legri hættu á að sæta ómann­úð­legri eða van­virð­andi með­ferð á Ítalíu.

Níu ein­stak­lingum var vísað úr landi og til Sví­þjóðar á fyrstu sex mán­uðum árs­ins og sex til Frakk­lands. Einn til tveir ein­stak­lingar voru sendir til Belgíu, Dan­merkur, Hollands, Írlands og Póllands.

Margfalt fleiri óska verndar hérlendis en áður

Marg­falt fleiri sóttu um alþjóð­lega vernd á Íslandi á fyrri helm­ingi þessa árs en á sama tíma­bili í fyrra. 274 ein­stak­lingar sóttu um vernd í ár, sam­an­borið við 86 ein­stak­linga á sama tíma­bili í fyrra. Umsækj­endum um vernd fór að fjölga veru­lega í ágúst í fyrra, og sú þróun hefur haldið áfram. Útlend­inga­stofnun gerir ráð fyrir að á bil­inu 600 til 1000 ein­stak­lingar muni óska verndar á þessu ári.

310 mál umsækj­enda um vernd voru afgreidd á fyrri hluta árs­ins, sem eru næstum jafn­mörg mál og voru afgreidd allt árið í fyrra. Af þessum 310 málum var um helm­ing­ur, eða 159 mál, tek­inn til efn­is­legrar með­ferð­ar.

Af þessum 159 var 106 synjað en 53 ein­stak­lingar fengu vernd, við­bót­ar­vernd eða dval­ar­leyfi af mann­úð­ar­á­stæðum hér á landi. Sautján ein­stak­lingar frá Írak fengu vernd hér, tíu frá Íran og níu frá Sýr­landi. Fimm Afg­anir fengu vernd á Íslandi. Af þeim sem var synjað um vernd hér­lendis voru 60 Alb­anir og 21 frá Makedón­íu. Fjórum Kósóvó-­búum og fjórum Serbum var neitað um vernd, sem og þremur Úkra­ínu­mönn­um. Ein­stak­lingum frá Tyrk­landi, Níger­íu, Marokkó, Króa­tíu, Íran og Afganistan var neitað um vernd á Íslandi, sem og einum rík­is­fangs­lausum ein­stak­ling­i.

Þá vekur athygli að tveimur Banda­ríkja­mönn­um, tveimur Kanda­mönnum og einum Breta var synjað um vernd hér á land­i.