Of­beldi er ekki ein­fald­lega dul­bú­ið sem klám held­ur er of­beld­ið sjálft orð­ið hluti af þeirri vöru sem er seld. Af­mennsk­un kvenna í klámi er raun­veru­leg og birt­ing­ar­mynd valda­ó­jafn­væg­is sem nær langt út fyr­ir klámiðn­að­inn sjálf­an.

Ef kaffi­bolli á Ís­landi kost­ar 100 krón­ur og kleinu­hring­ur 200 krón­ur þá má segja að einn kleinu­hring­ur jafn­gildi tveim­ur kaffi­boll­um. Það seg­ir hins veg­ar ekk­ert um hvort kaffi eða kleinu­hring­ir séu ódýr­ir eða dýr­ir mið­að við önn­ur lönd.

Næst­um fimmti hver íbúi á Ís­landi, 19,6 pró­sent, er af er­lend­um upp­runa, sem legg­ur ákveðn­ar skyld­ur á herð­ar stjórn­valda þeg­ar kem­ur að inn­gild­ingu. Til að auka lýð­ræð­is­lega þátt­töku íbúa af er­lend­um upp­runa var far­ið af stað með verk­efn­ið Mitt at­kvæði - Mín rödd.

Gögn sýna að þeg­ar fólk fær von, fær að til­heyra sam­fé­lagi og finn­ur raun­veru­leg­an stuðn­ing minnka sjálfs­vígs­hugs­an­ir veru­lega. Þess vegna er Hug­arafl mik­il­væg­ur hluti af sjálfs­vígs­for­vörn­um á Ís­landi.

Í ljósi efna­hags­legr­ar og póli­tískr­ar óvissu um þró­un ESB, og þess að að­ild­ar­við­ræð­ur eru lík­leg­ar til að ala á óein­ingu með­al lands­manna, er tíma­setn­ing þjóð­ar­at­kvæða­greiðsl­unn­ar illskilj­an­leg.

Eggert Gunn­ars­son skrif­ar um heims­meist­ara­mót­ið í knatt­spyrnu.

Fyrr­ver­andi for­stöðu­mað­ur rann­sókn­ar- og spá­deild­ar hag­fræðisviðs Seðla­bank­ans skrif­ar um hversu mik­ið laun mega hækka.

Ís­lensku bank­arn­ir græða nærri tvö­falt meira á hverri lán­aðri krónu en evr­ópsk­ir bank­ar. Há­ir stýri­vext­ir Seðla­bank­ans juku hagn­að­inn, en bjuggu hann ekki til. Skýr­ing­in ligg­ur í þrennu: að­eins þrír stór­ir bank­ar skipta mark­aðn­um á milli sín, verð­tryggð lán færa verð­bólgu­áhætt­una frá bönk­un­um yf­ir á heim­il­in, og krón­an lok­ar land­inu fyr­ir sam­keppni að ut­an. Töl­urn­ar stand­ast skoð­un og spurn­ing­arn­ar sem þær vekja gera það líka.

Ingrid Ku­hlm­an seg­ir að það sé vill­andi að líta á ár­ang­ur í orku­mál­um sem sönn­un þess að Ís­land hafi gert nóg í lofts­lags­bar­átt­unni.

Í al­þjóð­legri skatt­lagn­ingu gild­ir að ríki skatt­leggi heim­il­is­fasta og tekj­ur sem þar verða til. Dap­ur­legt er að æðsta skatta­stjórn­sýsl­an vilji brjóta þessa reglu og lög­gjaf­inn beygi sig fyr­ir sér­hags­mun­um fjár­mála­manna.

Ég vil geta lif­að frjáls. Og ég vil að það geti son­ur minn líka.