„Það var bara allt í einu hringt og mér boðið nýra, með tveggja tíma fyr­ir­vara,“ segir Elísabet Jök­uls­dóttir skáld í sím­tali frá Gauta­borg, hvar hún var nýbúin að gang­ast undir vel heppn­aða nýrna­ígræðslu.

Eins og fram kom í við­tali Stund­ar­innar við Elísa­betu síð­ast­liðið vor, glímdi hún við alvar­lega nýrna­bilun þar sem virkni þeirra var orðin rétt um 15% af því sem æski­legt er. Því hafði verið ljóst um nokk­urt skeið að Elísabet þyrfti lífs­nauð­syn­lega að gang­ast undir líf­færa­ígræðslu. Afleið­ingar nýrna­bil­un­ar­innar voru marg­vís­legar á líf Elísa­betar, sem glímdi auk þrek­leysis og síþreytu við ítrekuð veik­indi sem fylgja skertri nýrna­starf­semi.

Degi eftir aðgerðElísabet seg­ist varla trúa því hversu vel allt hafi gengið og að nýrað sé strax farið að starfa, svo stuttu eftir ígræðsl­una, segja lækn­arnir sjald­gæft en gott.

Mynd: Unnur Jök­uls­dóttir

Elísabet fékk svo skyndi­lega sím­tal þann 5. jan­úar síð­ast­lið­inn og hafði tvo tíma …