Hún hefur skrifað pistla um rúss­neskt sam­fé­lag og stríðið fyrir RÚV en hún skrif­aði líka ljóða­bók sem heitir Máltaka á stríðs­tímum og hlaut nýlega Bók­mennta­verð­laun Tómasar Guð­munds­sonar.

Í síð­asta bóka­blaði Stund­ar­innar sagði bók­mennta­gagn­rýn­and­inn Páll Baldvin Bald­vins­son þessa fyrstu ljóða­bók hennar vera afrek; svo þroskað sem verkið væri í orð­færi og hugsun á lærðu máli fjar­lægu orð­stofni skálds­ins. Jafn­framt sagði hann hana brjóta blað með þessu byrj­enda­verki sínu og færa okkur frá­bært safn sem auðgi ljóð­heim þeirra sem njóta vilji góðs skáld­skapar.

Þess má geta að ljóða­bókin er fag­ur­lega hann­aður gripur, eins og umslag utan um bréf. Í raun­inni bók­verk ekki síður en ljóða­bók.

Strax og ég las grein­arnar hennar á RÚV, bein­skeyttar en þrungnar til­finn­ingu, lang­aði mig að tala við hana. Og hef færi á því nú. Hún er ljóð­skáld og ég með þá afsökun að skálda bóka­blað.

Ég las bók­ina tvisvar áður en við hitt­umst …