Gísli kvaldist vegna umskurðar og vill forða börnum frá sömu örlögum

„Aðgerðin sjálf, þegar skorið er í einn við­kvæm­asta hluta lík­am­ans, er ekki það versta, heldur eru það dag­arnir á eftir. Svefn­leysið, það hvernig þarf að liggja í sér­stökum stell­ingum til að lina kval­irnar. Sviðinn þegar sárið er sótt­hreinsað. Allt þetta, þetta gleym­ist aldrei,“ segir Gísli Giss­ur­ar­son, 63 ára gam­all maður sem var umskor­inn í æsku.

Hann segir að kval­irnar sem hann upp­lifði séu honum enn minn­is­stæðar. Hann deildi reynslu sinni með Stund­inni, enda seg­ist hann vilja leggja sitt af mörkum til að „vernda börn frá þessum ófögn­uði“. 

„Varanlegt inngrip í líkama barns“

Mynd: Pressphotos.biz

Fyrir Alþingi liggur nú frum­varp níu þing­manna þar sem lagt er til að bannað verði að umskera unga drengi með breyt­ingu á 218. gr. almennra hegn­ing­ar­laga. 

„Umskurður felur í sér var­an­legt inn­grip í lík­ama barns sem getur haft í för með sér mik­inn sárs­auka, auk þess sem slíkri aðgerð fylgir hætta á sýk­ingum og öðrum vanda­málum. Það er mat flutn­ings­manna að drengir sem vilja láta umskera sig af trú­ar­legum eða menn­ing­ar­legum ástæðum taki ákvörðun um slíkt þegar þeir hafa sjálfir náð aldri og þroska til þess að skilja hvað felst í slíkri aðgerð,“ segir í grein­ar­gerð frum­varps­ins sem vakið hefur athygli utan land­steina. 

Skömm í skólasundi

„Maður tapar til­finn­ingu í kyn­færum og þetta hefur áhrif á alla kyn­ferð­is­lega reynslu. Aðgerðin og eft­ir­köst hennar eru reynsla sem læs­ist inn í und­ir­með­vit­und barns­ins,“ segir Gísli um afleið­ingar umskurð­ar­ins.

„Það að vera eini strák­ur­inn sem var með afskræmd kyn­færi í leik­fimi og skóla­sundi olli því að maður forð­að­ist þessar greinar. Auk þess upp­lifir maður skömm. Ég hef alltaf haft á til­finn­ing­unni að það sé hrein­lega eitt­hvað að mér, ekki sagt frá þessu og reynt að fela þetta.“ 

„Ég hef alltaf haft á til­finn­ing­unni að
það sé hrein­lega eitt­hvað að mér, ekki
sagt frá þessu og reynt að fela þetta“

Gísla hefur verið tjáð að umskurð­ur­inn hafi verið fram­kvæmdur af lækn­is­fræði­legum ástæðum. Engu að síður telur hann aðgerð­ina hafa haft nei­kvæð áhrif á líf sitt. Trúarleg rök geti ekki rétt­lætt að aðrir séu látnir ganga í gegnum það sama og hann. Nú sé honum efst í huga að öðrum sé hlíft við slíkum örlögum.

„Manna­fórnir, lim­lest­ingar, pynt­ingar eiga sér enga rétt­læt­ingu og allra síst trú­ar­lega. Trú­ar­brögð ættu að vera kær­leiks­hvetj­andi en ekki öfugt. Kval­ar­fullar aðgerðir á börnum eru óvið­un­andi, sér­stak­lega þegar var­an­legur skaði hlýst af.“