Valdi Ísland sem sinn heimastað um andvökunótt

Fyrir um sex árum var ég nýbú­inn með tón­leika­ferða­lag með lista­manni sem heitir Grant Hart úr hljóm­sveit­inni Hüsker Dü. Við höfðum verið á ferða­lag­inu í tvö ár, en það var í senn mjög átak­an­legt og ótrú­legt og hafði víð­tæk áhrif á líf mitt.

Ég man eftir því að þegar því ævin­týri lauk þá sagði góður vinur minn: „Við ættum að fara til Íslands og kíkja á ATP-hátíð­ina.“ Mig hafði alltaf langað til þess að koma hingað, en hafði ekki haft ástæðu til þess. Þannig að við komum hingað og skemmtum okkur aug­ljós­lega mjög mikið, en ég man að nótt­ina áður en við fórum heim þá fór vinur minn að hrjóta þannig að ég vakn­aði um fjögur um morg­un­inn og ég fór að vatns­bakk­anum. Ég var þar um stund­ar­sakir og hugs­aði með mér: „Ókei, ég held að þetta sé stað­ur­inn þar sem ég mun festa rætur.“

Ég fór aftur heim til Írlands og ég man að ég breytti lyk­il­orð­inu á tölv­unni minni í „Ísland“, sem er ekki sér­stak­lega gott lyk­il­orð. Svo í jan­úar bauðst mér starf á land­inu þannig að ég flutti hingað. Og frá þeim tíma hefur þetta verið mitt heim­ili, þar sem ég á mér mitt sam­fé­lag og stunda við­skipti, en ég hugsa mjög oft um þessa stund. Þetta örlaga­ríka tón­leika­ferða­lag setti allt í sam­hengi.

Fyrir mér voru þetta þrjú mis­mun­andi ferli af tón­list­ar­þátt­töku. Til að byrja með var ég í hljóm­sveit mjög lengi þar sem þú ert að ein­beita þér rosa­lega mikið að sjálfum þér og hvert þú ert að fara. Það getur verið ansi sjálfselskt.

En síðan leiddi það til þess að ég fór að spila með öðru fólki, og mér fannst það mun skemmti­legra. Mér leið vel yfir því að leggja eitt­hvað af mörkum. En eftir ákveð­inn tíma kemstu að því að þú hefur bara ákveðið mikla skap­andi orku, sem að leiðir að síð­ustu árum þar sem ég hef þurft að spyrja mig: „Hvað vil ég gera? Hver er til­gangur minn?“

Þetta fer allt á sinn hátt í hring og ég held að öll þessi reynsla spili inn í það sem ég er að gera í dag. Þannig að já, þetta eru þrjú mis­mun­andi ferli.