Guðni: Blessunarlega er vandi Íslendinga ekki eins ærinn og við blasti fyrir áttatíu árum

Áttatíu ár eru liðin frá því að Íslend­ingar tóku með­ferð utan­rík­is­mála í eigin hendur og utan­rík­is­mála­deild Stjórn­ar­ráðs­ins var gerð að utan­rík­is­ráðu­neyti. Markar þessi tíma­punktur upp­haf íslensku utan­rík­is­þjón­ust­unnar.

Guðni Th. Jóhann­es­son, for­seti Íslands, sendir utan­ríkis- og þró­un­ar­sam­vinnu­ráð­herra og starfs­liði utan­rík­is­þjón­ust­unnar heilla­óskir og þakkir fyrir far­sæl og giftu­drúg störf við til­efnið.

„Hart var í heimi fyrir réttum átta­tíu árum, styrj­öld í Evrópu og Danmörk her­numin þannig að okkur Íslend­ingum reynd­ist brýn nauð­syn að taka utan­rík­is­mál okkar taf­ar­laust í eigin hendur. Vissu­lega höfðum við átt okkar sendi­menn ytra fyrir þessi kafla­skil, gert okkar alþjóða­samn­inga og gætt okkar hags­muna. En til þessa dags, 10. apríl 1940, má með réttu rekja upp­haf íslenskrar utan­rík­is­þjón­ustu,“ skrifar hann.

Samkennd og samstaða mun reynast vel í baráttunni við veiruna

Æ síðan hafi full­trúar hennar, ráð­herrar, sendi­herrar og annað starfs­fólk, sinnt þörfum Íslands á alþjóða­vett­vangi. Og þar hafi við­fangs­efnin verið fjöl­þætt og af ólíkum toga. Megi þar nefna við­skipti og varnir lands­ins, land­helg­is­mál og þró­un­ar­sam­vinnu. Eins mik­il­væg hafi hún ætíð verið, þjón­usta við Íslend­inga utan land­stein­anna, ekki síst þegar fólk hafi ratað í vand­ræði og þurft aðstoð við lausn sinna mála.

„Dimmt var yfir þjóð­líf­inu 10. apríl 1940. Nú eru einnig blikur á lofti. Bless­un­ar­lega er vandi okkar ekki eins ærinn og við blasti þá, og átti eftir að versna enn frekar. Samkennd og sam­staða mun reyn­ast vel í bar­áttu okkar við veiruna skæðu sem nú herjar á lands­menn og aðra. Aðdá­un­ar­vert hefur verið að fylgj­ast með borg­ara­þjón­ustu utan­rík­is­ráðu­neyt­is­ins. Starfs­lið hér heima og ytra hefur bjargað mörgum land­anum úr bráðum vand­ræðum eins og ótal dæmi sanna. Órækara dæmi um gildi utan­rík­is­þjón­ust­unnar er vand­fundið,“ stendur í bréfi for­set­ans.

Hægt er að lesa kveðju Guðna í heild sinni hér.