Trúarbrögð voru aldrei hátt skrifuð á mínu heimili, það var ekki fyrr en það leið að fermingu að ég fann mig knúinn til að mynda mér einhverja skoðun. Ég skilgreindi mig sem trúlausan en hafði það alltaf í huga að það gæti vel breyst með tíð og tíma. Það var ekki fyrr en ég las Ranghugmyndina um guð sem ég vissi að það væri ekki aftur snúið. Röksemdafærslan er alls ekki fullkomin og því fer fjarri að hægt sé að líta á þetta sem trúarrit, en áhrifin munu vara um ókomna tíð.
Veistu meira? Láttu okkur vita
Það tókst ekki að sækja formið. Reyndu aftur eftir augnablik.

















































Athugasemdir