Ég hef lengi haft miklar mætur á skáld­sögu ítalska höf­und­ar­ins Italo Calvino sem kom loks út fyrir þremur árum á íslensku undir heit­inu Ef að vetr­ar­n­óttu ferða­langur, í ákaf­lega fim­legri þýð­ingu Brynju Cortés Andr­és­dóttur. Bókin er listi­lega smíðað verk þar sem Calvino sýnir vald sitt yfir ólíkum stíl­brigðum og galdri skáld­sög­unnar á ein­stakan hátt þar sem leik­gleði og hug­kvæmni er hvert sem litið er. Aðal­per­sónan er les­andi í dauða­leit að bók­inni sem hann ætl­aði sér að lesa en hún reyn­ist sýnd veiði en ekki gefin. Eit­ur­snjöll saga um hið marglaga eðli skáld­skap­ar­ins og lit­ríkt ást­ar­sam­band höf­undar og les­anda.