Shinrin-yoku, er japanskt heiti á útivist sem þróuð var í Japan árið 1982. Vinnuumhverfi og lífsstíll hafði breyst í kjölfar tæknibreytinga, streitutengdir sjúkdómar voru á uppleið og almenningur, sér í lagi hinar vinnandi stéttir, voru hvattar til að taka sér nauðsynlega hvíld frá tækni og amstri hversdagsins og gera sér far um að rækta tengsl sín við náttúruna. Hvatningin byggði á aldagamalli trú á heilunarmátt náttúrutengsla sem og þeirri heildrænu sýn að samneyti við náttúruna sé óaðskiljanlegur þáttur í heilbrigði mannsins. Sá embættismaður sem átti hugmyndina hélt því fram að Japanir þyrftu á heilun náttúrunnar að halda. Hvatningunni var fylgt eftir með rannsóknum á heilsusamlegri gagnsemi shinrin-yoku, sem nú er viðurkennd sem gagnreynd aðferð til streitulosunar og streitustjórnunar og er virkur þáttur í heilbrigðiskerfi Japana. Aðferðin breiðist nú hratt um heiminn, einkum sem forvörn og mótvægi við streitu hins daglega lífs, en einnig sem hluti af meðferð. 

Gunnþóra Ólafsdóttir er …