Kona og hundur draga fram lífið í harðri lífs­bar­áttu í heimi þar sem ham­fara­hlýnun og lofts­lags­breyt­ingar hafa raskað búsvæði manna og dýra með skelfi­legum afleið­ingum.

Hin græn­lenska Arnaq hefur misst alla ást­vini sína og hennar eini föru­nautur og vinur er sleða­hundur. Tvíeykið rambar út á hafís sem rekur frá landi og lendir í ítrek­aðri lífs­hættu. Mann­eskjan er smá og má sín lít­ils gagn­vart nátt­úr­unni, sem hún á allt sitt undir. Bókin er átak­an­leg og sorg­leg á áreynslu­lausan hátt sam­hliða því að vera slá­andi fögur. Tónninn er þrosk­aður og ekki er að sjá að um frumraun höf­undar sé að ræða.

Einföld saga, stórar hugmyndir

Þunga­miðja frá­sagn­ar­innar er sam­band Arnaq og hunds­ins sem er ein­stak­lega hjart­næmt, enda eiga þau aðeins hvort annað að. „Allir sem hún elskaði voru horfnir. Kannski var það þess vegna sem hún tók slíku ást­fóstri við þetta dýr.“ (bls. 63) Nafnið Arnaq þýðir „kona“ á …