Ágúst Borgþór Sverr­is­son, blaða­maður og rit­höf­undur, seg­ist ekki velta ham­ingj­unni mikið fyrir sér þótt hver dagur snú­ist um eft­ir­sókn eftir henni. Hann segir að ástæðan fyrir þessu hugs­un­ar­leysi gagn­vart ein­hverju mik­il­væg­asta hug­taki mann­legrar til­veru sé lík­lega sú að hann hafi verið svo lán­samur að örlögin hafi úthlutað sér miklu af því sem færir fólki sanna ham­ingju. „Ég er kvæntur, á tvö upp­vaxin börn sem vegnar vel, á móður og systk­ini á lífi og er í góðu sam­bandi við allt þetta fólk. Auk þess er ég heilsu­hraustur sem og meiri­hluti ást­vina minna.

Það er nefni­lega í ofan­nefndu sem ham­ingjan er fólgin, umfram annað, og þess vegna er þakk­læti einn af ham­ingu­lyklunum mínum. Af því ég á þetta allt. Mér gengur þokka­lega vel í því að þakka fyrir mig í hug­anum fyrir það sem lífið hefur fært mér.

Við lifum á tímum ein­stak­lings­hyggju, hvert og eitt okkar er hvatt til þess að …