Hóp­stjóri nátt­úru­vár­vökt­unar á Veð­ur­stofu Íslands ráð­leggur fólki á Reykja­nesi og höf­uð­borg­ar­svæð­inu að tryggja „að það sé ekk­ert sem getur dottið ofan á börnin okkar, eða dottið ofan á okkur þegar við sofum“.

Almanna­varna­deild Rík­is­lög­reglu­stjóra hefur lýst yfir hættu­stigi á Reykja­nesi og höf­uð­borg­ar­svæð­inu vegna hrin­unnar.

Bæði eru líkur á áfram­hald­andi eft­ir­skjálftum í hrin­unni á Reykja­nesskaga og svo mögu­leiki á því að svo­kall­aður Brenni­steins­fjalla­skjálfti geti orðið í kjöl­farið.

„Það sem er óþægi­legt í öllu þessu er að svæðið á milli Kleif­ar­vatns og Blá­fjalla hefur verið svo til skjálfta­laust allt síð­asta ár. Og við vitum að þar hafa stærstu skjálft­arnir komið, allt að 6,5, svo­kall­aðir Brenni­steins­fjalla­skjálftar,“ segir Kristín Jóns­dóttir, hóp­stjóri nátt­úru­vár­vökt­un­ar­innar, í sam­tali við hádeg­is­fréttir RÚV. 

„Síðasti slíkur skjálfti var 1968 og við vitum að þar geta komið ennþá öfl­ugri skjálftar heldur en við höfum verið að mæla í morgun og það er spurn­ing hvernig aðdrag­and­inn að slíkum skjálfta verður. Ætli hann komi svona ófor­var­andis, eða í kjöl­far svona hrinu eins og við erum að sjá núna? Þannig að því miður þá held ég að við þurfum að búa okkur undir að það sé áfram­hald­andi óstöð­ug­leiki alla­vega næstu daga.“

Engar skýrar vís­bend­ingar eru um að hraun­rennsli sé á leið upp á yfir­borðið vegna skjálft­anna sem áttu upp­tök sín nærri Fagra­dals­fjalli, skammt frá Grinda­vík, þar sem ótt­ast hefur verið að eld­gos sé yfir­vof­andi vegna skjálfta­virkni síð­ustu miss­erin. Skjálft­arnir í dag hafa verið snið­geng­is­skjálftar, þar sem flekar nudd­ast saman, frekar en gliðn­un­ar­skjálftar sem opna jarð­skorpuna fyrir kviku.

Klukkan 12.37 í dag kom 43. jarð­skjálft­inn yfir 3 að stærð, þá 5 að stærð sam­kvæmt frum­nið­ur­stöðum, 5,7 kíló­metrum norð­austan við Krýsuvík, eða við Kleif­ar­vatn. 

Að sögn Krist­ínar voru flestir skjálft­arnir í morgun á um 7 kíló­metra dýpi. Meld­ingar um nýja gufu­bólstra og gas­út­streymi hafa borist Veð­ur­stof­unni, meðal ann­ars á Hösk­uld­ar­völlum, en talið er að þeir hafi verið til staðar áður. „Við erum ekki með neitt í hönd­unum á þess­ari stundu um að jarð­hita­virkni hafi auk­ist,“ segir hún.

Farið verður yfir stöð­una með Almanna­vörnum í fram­hald­inu og metin hætta á áfram­hald­andi skjálfta­virkni. „Við þurfum að gera ráð fyrir því að það sé óstöð­ug­leiki núna á þessu svæði,“ segir Kristín.

Skjálftum í Brenni­steins­fjöllum er lýst í ann­álum sem birtir eru á vef Jarð­vís­inda­stofn­unar Háskóla Íslands, sem Páll Ein­ars­son jarð­fræð­ingur tók saman vegna skjálfta­hrin­unnar á Reykja­nesskaga.

Þar segir frá skjálfta nærri Brenni­steins­fjöllum árið 1929:

„Hinn 23. júlí varð stærsti skjálfti sem vitað er að hafi orðið á Reykja­nesskaga. Upptök hans voru nálægt Brenni­steins­fjöllum, lík­lega á hinu svo­kall­aða Hval­hnúk­s­mis­gengi. Stærðin var 6, 3 og skjálft­inn fannst víða um land og olli umtals­verðu tjóni í Reykja­vík og nágrenni.“

Öðrum skjálfta, árið 1968, er þannig lýst: „Jarð­skjálfti af stærð­inni 6,0 varð 5. des­em­ber og átti hann upp­tök í Brenni­steins­fjöllum, lík­lega á Hval­hnúk­s­mis­geng­inu, líkt og skjálft­inn 1929.  Brot­lausn hans sýnir að hann varð vegna hægri handar snið­geng­is­hreyf­inga á mis­gengi með N-S stefnu. Skjálft­inn fannst víða og olli minni­háttar tjóni í Reykja­vík.“

Mynd: Land­helg­is­gæslan

Grjót­hrunGrjót hefur hrunið úr fjöllum á Reykja­nesi og hvítir gufustrókar á jarð­hita­svæðum hafa sést á svæð­inu. Áhöfn á þyrlu Land­helg­is­gæsl­unnar flaug yfir Reykja­nes til að kanna aðstæður.

Mynd: Land­helg­is­gæslan