Óþarfa viðkvæmni

Aðal­birni Sig­urðs­syni, for­stöðu­manni upp­lýs­inga­mála hjá Gildi-líf­eyr­is­sjóði, er mikið niðri fyrir í skoð­ana­grein sem birt­ist á vef­síðu Kjarnans, þar sem hann gagn­rýnir umfjöllun Kveiks um líf­eyr­is­sjóð í Nevada.

[links]Umfjöll­unin sem Aðal­björn vísar til í grein sinni var við­tal við sjóð­stjóra líf­eyr­is­sjóðs opin­berra starfs­manna í Nevada, Steve Edmund­son, sem vakið hefur athygli fyrir aðra og hóg­vær­ari nálgun en gjarnan tíðkast í fjár­fest­ingum líf­eyr­is­sjóða - og góðan árangur. Fjöl­miðlar á borð við New York Times og Wall Street Journal hafa fjallað um sjóð­stjór­ann og árangur hans. Það þykir sæta tíð­indum að Steve sé eini starfs­maður líf­eyr­is­sjóðs­ins sem hefur með fjár­fest­ingar að gera. Rétt eins og kom fram í umfjöllun Kveiks reiðir hann sig þó á aðstoð utan­að­kom­andi fjár­fest­inga­ráð­gjafa, en hann hefur fækkað þeim úr 19 í 9 frá því að hann tók við starf­inu. Með aðferðum sínum vill Steve meina að hann spari líf­eyr­is­þegum Nevada um 150 millj­ónir dala á ári, eða hátt í 16 millj­arða.

[adspot]Umfjöllun Kveiks var saga af manni sem vill svo til að ber einn ábyrgð á álíka miklum fjár­munum og sem nemur eignum allra íslensku sjóð­anna sam­an­lagt (sem voru rétt rúm­lega 4.100 millj­arðar við lok síð­asta árs). Það er ein­fald­lega for­vitni­legt. Umfjöll­un­inni var aldrei ætlað að vera heild­stæð umfjöllun um líf­eyr­is­sjóða­kerfið á Íslandi. Hins vegar tekur Kveikur undir að slík umfjöllun gæti verið áhuga­verð, enda ráð­stafa íslenskir líf­eyr­is­sjóðir him­in­háum fjár­hæðum í eigu lands­manna, stundum á umdeildan hátt. Það hefur verið gagn­rýnt und­an­farin miss­eri og ýtir ef til vill undir við­kvæmni fyrir umfjöllun eins og þeirri sem var í Kveik 9. októ­ber.

Það er heldur ekki úti­lokað að Kveikur ráð­ist ein­hvern tím­ann í slíka vinnu – en umfjöll­un­inni um sjóð­inn í Nevada var aldrei ætlað að ná yfir svo breitt svið.

Höfundar eru frétta­maður og rit­stjóri Kveiks.