Váboðar eftir Ófeig Sigurðsson

Þann 7. júní verða fimm ár liðin frá frá­falli Emblu Arnars Katrín­ar­dóttur. Andlát hennar var harma­fregn fyrir sam­fé­lagið, en fjöl­skyldan sat eftir með sorg­ina. Löngu áður en Embla fékk grein­ingu var fjöl­skyld­unni orðið ljóst að hún væri orðin alvar­lega veik, en vegna þess hve þögul veik­indin voru tók tíma að fá áheyrn. Jafnvel þá skorti skiln­ing á stöðu barns­ins, sem svipti sig lífi og var jörðuð á fimmtán ára afmæl­is­dag­inn sinn.

Áslaug Pálma­dóttir Thorlacius var fjórtán ára gömul þegar hún missti nána vini með svip­legum hætti. Í kjöl­farið þurfti hún að takast á við sáran missi, flókna sorg og spurn­ingar sem aldrei verður hægt að svara til fulls. Hún segir hér frá því sem hjálp­aði henni.