Montrassar

Ég var að hlusta á Rík­is­út­varpið. Það var verið að ræða við sperrirófu og ég fór hugsa um flug. Og montrassa. Vel þekktur ferða­mála­fröm­uður stofn­aði ferða­skrif­stofu og flug­fé­lag hér­lendis og erlendis. Svo kom í ljós að eitt­hvað af þessum rekstri stóð ekki undir kostn­aði, safn­aði skuldum og fór á haus­inn. Fröm­uð­ur­inn gat ekki greitt hund­ruðir millj­óna þeim sem hann skuld­aði. Hann átti ekki pen­ing til þess. Lána­drottn­arnir og hlut­haf­arnir töp­uðu. En mitt í gjald­þrota­skipt­unum hófst fröm­uð­ur­inn handa við að stofna önnur félög. Eins félög og þau sem fóru á haus­inn. Millj­óna­fé­lög. Og nú býður hann land­anum ferðir með nýja félag­inu suður í höfin á hag­stæðu verði og á bara nóg af pen­ingum.

Öðrum manni, sem virt­ist byrja sinn flug­rekstur af ákafa hug­sjóna­manns­ins, gekk ljóm­andi vel um hríð. Samtímis breytti vel­gengnin honum í sperrirófu og hann fór að eyða um efni fram. Langt um efni fram. Hann stefndi hratt og örugg­lega í gjald­þrot með flug­fé­lagið sem lauk sínum líf­dögum með skuldum við starfs­menn, banka og hlut­hafa upp á mörg hund­ruð millj­ónir. Svo leið lít­ill tími og sperrirófan fór að selja stór­hýsi sem hann átti, jarðir og bygg­inga­rétt. Og brosir og býður meira. Það er nefni­lega nóg til.

[adspot]

Og nú hefur enn einn snill­ing­ur­inn tekið sig til og dillar montrass­inum framan í okkur. Hann býður hverjum sem er að koma með millj­ónir til sín, leggja í púkkið og ger­ast hlut­hafar; taka þátt í gróð­anum sem hann ætlar að skapa. Í því sam­bandi skiptir engu þótt einn stjórn­ar­maður í félag­inu sé þegar far­inn að selja sín bréf því allt gengur svo ljóm­andi vel. Og hann er sko ekki aldeilis að fara á haus­inn með firmað sem sést best á því að félagið hefur efni á því að bjóða í leik og Lund­ún­ar­ferð fyrir 6.500 krónur, takk!

Þegar ég slökkti á útvarp­inu velt­ust fyrir mér tvær spurn­ingar: Hvenær fer mað­ur­inn á haus­inn? Fer mað­ur­inn kannski aldrei á haus­inn?