Hipsum­haps er Fannar Ingi Frið­þjófs­son og það fólk sem hann tekur með sér í það og það skiptið. Hipsum­hapsið kom inn með öryggi þegar fyrst heyrð­ist í því. Lagið „Lífið sem mig langar í“ sló í gegn enda auð­velt að tengja við bæði lag og texta um ein­falt líf og kap­ít­al­ískar grunn­þarfir. Fannar sló með lag­inu tón sem hefur ómað í verkum hans síðan og ekki síst á þess­ari glæ­nýju plötu (vín­yl­plata og streymi), þar sem jarð­bundnar lífs­spekipæl­ingar og ást­ar­hjal eru í aðal­hlut­verki í bland við dannað og, að mestu leyti, þægi­legt vellíð­unar-snekkju­popp.

Ferskar gulrætur

Í textum sínum er Fannar að upp­skera af sama akri og menn eins og Magnús Eiríks­son og Svavar Pétur (Prin­spóló) hafa áður tekið upp ferskar íslenskar gul­rætur. Hér er fjallað um hvers­dags­leik­ann í allri sinni dýrð (rýrð?). Atli Bollason stígur úr Sprengju­höll­inni og leggur hönd á texta­plóg og það er senni­legt að sumt …