Mann­eskju­saga eftir Stein­unni Ásmunds­dóttur er áhrifa­mesta bók sem ég hef lesið nýverið. Skáldsagan byggir á ævi systur höf­undar sem varð ung fórn­ar­lamb ein­eltis, hrotta­legs kyn­ferð­is­of­beldis og þögg­unar sem mark­aði allt hennar líf. Hún end­aði ævina sem úti­gangs­kona og lést langt fyrir aldur fram. Steinunn segir þessa erf­iðu sögu af list­fengi þannig að les­and­inn skynjar og eign­ast hlut­deild í sorg­inni, van­mætt­inum og reið­inni sem fylgir því að sjá á eftir ást­vini með þessum hætti. Þessi bók er að mínu mati skyldu­lesn­ing.