Gríðarleg reiði meðal femínista vegna afstöðu Amnesty

Hneyksl­un­ar­alda fór um netheima, bæði á Íslandi og erlendis, eftir að Amnesty International sam­þykkti til­lögu um að beita sér fyrir afglæpa­væð­ingu vændis á heims­þingi hreyf­ing­ar­innar í Dublin í gær. Einnig hefur þó fjöldi fólks og sam­taka lýst yfir ein­dregnum stuðn­ingi við afstöðu hreyf­ing­ar­innar og fagnað ákvörðun gær­dags­ins.

Hjá stjórn Amnesty tekur nú við vinna sem miðar að því að móta stefnu um að fólki í kyn­lífs­iðn­aði sé tryggð vernd gagn­vart mis­notkun, man­sali og ofbeldi og að refs­ingum sé aflétt af iðju vænd­is­fólks, ann­arra en barna og fórn­ar­lamba mansals eða ann­arrar nauð­ungar.  

Skiptar skoð­anir eru um hvernig lög­gjaf­inn skuli nálg­ast vændi. Árið 2009 sam­þykkti Alþingi Íslend­inga lög um bann við kaupum, en ekki sölu, á vændi og fet­aði þannig í fót­spor Svía og Norð­manna. Í Danmörku er hvorki refsi­vert að stunda né kaupa vænd­is­þjón­ustu og í Finn­landi eru kaup á vændi bönnuð að hluta til. Alls staðar á Norð­ur­löndum liggur bann við því að þriðji aðili hagn­ist á vændi, en í Danmörku er bannið þó ekki jafn víð­tækt og á hinum Norð­ur­lönd­unum.

„Skýr skilaboð“ og valdaójafnvægið

Þau rök sem oft­ast eru færð fyrir sænsku leið­inni eru þrenns konar. Í fyrsta lagi er því haldið fram að vændi sé birt­ing­ar­mynd kyn­ferð­is­of­beldis og eigi að vera bannað eins og annað ofbeldi. Í öðru lagi er hvatt til þess að lög­gjaf­inn sendi skýr skila­boð um að vændi sé ekki atvinnu­grein heldur sið­ferði­lega órétt­mætur gjörn­ingur