Sátt er játning á brotum

„Það er kannski er að þvæl­ast fyrir okkur þegar við erum að tala um sátt að það séu allir sáttir. Þetta snýst í raun­inni bara um það að það er játn­ing og við ljúkum mál­inu með játn­ingu á þeirri atvika­lýs­ingu sem er og þeim brotum sem hafa verið framin,“ sagði Gunnar á opnum fundi efna­hags- og við­skipta­nefndar Alþingis sem nú stendur yfir. 

Fund­ar­efnið er brot Íslands­banka við sölu­með­ferð eign­ar­hluta rík­is­ins í bank­anum og auk Gunnars eru Björk Sig­ur­gísla­dóttir og Gunnar Þór Pét­urs­son, nefnd­ar­maður í fjár­mála­eft­ir­lits­nefnd Seðla­banka Íslands, gestir fund­ar­ins. Jón Gunnar Jónsson, for­stjóri Banka­sýslu rík­is­ins, og Lárus Blöndal, stjórn­ar­for­maður Banka­sýslu rík­is­ins, eru einnig gestir fund­ar­ins. 

Gunnar sagði það heppi­legt þegar hægt er að ljúka málum sem þessum með játn­ingu í stað þess að fara dóm­stóla­leið­ina. „Mitt mat er það að það er heppi­legt þar sem það er hægt að ljúka málum með játn­ingu heldur í stað­inn fyrir að fara í veg­ferð fyrir dóm­stólum til þess að fá úr því skorið hvort um hafi verið að ræða brot og hvers konar brot, sér­stak­lega þegar við erum að reyna að koma á úrbótum.“

Birna Ein­ars­dóttir, sem lét af störfum sem banka­stjóri Íslands­banka í nótt, hefur lýst sátt bank­ans við fjár­mála­eft­ir­lit Seðla­banka Ís­lands sem trausts­yf­ir­lýs­ingu gagn­vart sér. Í sátt­inni eru þó al­var­legar at­huga­semd­ir við hátt­semi henn­ar og stjórn­ar bank­ans og að brot­in séu ekki til­fallandi held­ur al­var­leg og kerf­is­læg.

Birna sagði ekk­ert um játn­ingu í sam­tali við Heim­ild­ina fyrir helgi heldur var það mat hennar að í sátt­inni fælist trausts­yf­ir­lýs­ing í sinn garð. 

„Með því að bjóða sátt er fjár­mála­eft­ir­litið að sýna stjórn og banka­stjóra traust til þess að inn­leiða þær breyt­ingar sem þarf. Og það er að sjálf­sögðu mik­il­vægt. Og það er mik­il­vægt að okkur er boðin sátt,“ sagði hún enn frekar. Í sátt­inni sjálfri er því þó lýst að Íslands­banki hafi beðið um að fá að ljúka mál­inu með sátt þann 6. jan­úar, eftir að hafa fengið frum­mat fjár­mála­eft­ir­lits­ins til yfir­ferðar. Þegar málum er lokið með sátt er miðað við að sekt­ar­fjár­hæðir séu hlut­falls­lega lægri en ætla má að þær væru ef stjórn­valds­sektir yrðu lagðar á ein­hliða. Skiptir líka máli hvenær fal­ast er eftir sátt. 

Það er annar tónn en sleg­inn er í nið­ur­stöðu fjár­mála­eft­ir­lits­ins og birt­ist í sátt­inni sem stjórn­endur bank­ans höfðu þá þegar lýst yfir vilja til að und­ir­gang­ast. „Þá er það mat fjár­mála­eft­ir­lits­ins að stjórn­ar­hættir máls­að­ila, í tengslum við und­ir­bún­ing og aðkomu hans að útboði Banka­sýslu rík­is­ins, beri vott um skort á áhættu­vit­und stjórn­enda og hafi ekki verið til þess fallnir að stuðla að skil­virkri og var­fær­inni stjórnun hans.“

Björk Sig­ur­gísla­dóttir, vara­seðla­banka­stjóri fjár­mála­eft­ir­lits Seðla­banka Íslands, sagði, líkt og Gunnar, að Íslands­banki hefði geng­ist við brot­inu. 

„Ef að skil­yrði sáttar eru upp­fyllt þá er það alltaf mögu­leiki sem er á borð­inu. Í þessu til­viki óskar Íslands­banki sjálfur eftir að ljúka þessu með þessum hætti. Þá þarf að upp­fylla tvö önnur skil­yrði, að aðili máls gengst við brot­inu, hann við­ur­kennir að hann hafi brotið af sér og hann ræðst í úrbætur á grund­velli úrbótakrafna.“