Fyrir nokkrum árum var algegnt heildsöluverð á raforku á þýskum orkumarkaði um 60 EUR/MWst, sem þá jafngilti um 80 USD. Síðan þá hefur þýski raforkumarkaðurinn breyst mikið, m.a. vegna lokunar kjarnorkuvera og þeirrar miklu uppbyggingar sem orðið hefur í framleiðslu á raforku með endurnýjanlegum hætti. Þetta ásamt ýmsu fleiru hefur leitt til nokkuð óvæntrar þróunar á þýska heildsölumarkaðnum með raforku. Í þessari grein er athyglinni beint að því hvernig raforkuverð til stóriðju í Þýskalandi hefur á síðustu árum lækkað verulega.
Miklar breytingar á þýskum raforkumarkaði
Á undanförnum árum hefur heildsöluverð raforku á þýska orkumarkaðnum lækkað mikið og er nú einungis um helmingur þess sem var fyrir nokkrum árum síðan. Á sama tíma hefur uppspretta raforkunnar þar líka breyst mikið. Á aðeins um hálfum áratug tvöfaldaðist hlutfall endurnýjanlegrar raforku í Þýskalandi; fór úr um 15% og í um 30% raforkuframleiðslunnar. Vegna sveiflukenndrar framleiðslu í vind- og sólarorku er þetta hlutfall þó síbreytilegt.
Drifkrafturinn að baki hinni miklu uppbyggingu í endurnýjanlegri raforkuframleiðslu í Þýskalandi var fjárhagslegur stuðningur sem settur var upp af þýska ríkinu. Stór hluti þess stuðnings er svo lagður á raforkunotendur í formi sérstakra orkugjalda, þ.e. grænna skatta sem eru óafturkæfir og eru því bæði greiddir af almenningi og fyrirtækjum.
Grænir orkuskattar ollu mjög háu raforkuverði í Þýskalandi
Þessi grænu skattar eða gjöld urðu til þess að raforkuverð til notenda í Þýskalandi hækkaði mikið. Og varð um leið miklu hærra en sjálft heildsöluverðið með flutningsgjöldum og almennum sköttum. Þýskaland varð þekkt fyrir að vera með eitt hæsta raforkuverð í Evrópu. Staðan var orðin þannig að þýsk iðn- og stóriðjufyrirtæki stóðu frammi fyrir miklum áskorunum í að halda samkeppnishæfni. Mikið tók að bera á umræðu um að slík starfsemi myndi í auknum mæli flytjast frá Þýskalandi og þá einkum vestur um haf þar sem raforkuverð var og er mun lægra.
Stóriðja fékk undanþágur frá tilteknum grænum raforkusköttum
Á síðustu árum hefur sjálft raforkuverðið í Þýskalandi, þ.e. heildsöluverð á rafmagni, lækkað verulega. Vegna hárra umhverfisskatta hefur verðlækkun til notenda þó almennt ekki orðið umtalsverð og hefur verðið til neytandi nokkurn veginn staðið í stað allra síðustu árin (þar sem síauknir skattar hafa mætt lækkandi heildsöluverði á raforku). Hjá flestum þýskum iðnfyrirtækjum hafa því umræddir óafturkræfir grænir skattar valdið því að rafmagnsreikningur þeirra er áfram mjög hár, þrátt fyrir lækkun á sjálfu orkuverðinu (heildsöluverðinu).
Með sérstökum opinberum ráðstöfunum var aftur á móti dregið úr líkum á því að stóriðjustarfsemi myndi flýja hátt þýskt raforkuverð. Það var m.a. gert með því að undanþiggja tiltekna stóriðju í Þýskalandi frá nánast öllum græna orkuskattinum. Fyrir vikið er sú þýska stóriðja nú að greiða miklu minna fyrir raforkuna en iðnfyrirtæki þar í landi almennt gera. Og þess vegna hefur lækkun á heildsöluverði raforku í Þýskalandi orðið til þess að umrædd stóriðja í Þýskalandi er nú að greiða talsvert lægra verð fyrir rafmagnið en var fyrir nokkrum árum síðan.
Lækkandi stóriðjuverð í Evrópu getur dregið úr samkeppnishæfni Íslands
Landsvirkjun kynnti það réttilega á síðasta ársfundi sínum að raforkuverð til notenda í Þýskalandi hafi almennt hækkað frá því sem var, þrátt fyrir mikla lækkun heildsöluverðs þar á raforku. Í þessu sambandi vísaði fyrirtækið til þýska raforkuverðsins með öllum sköttum og grænum gjöldum. Þetta var þó ekki allskostar nákvæmt hjá Landsvirkjun. Því í reynd hefur, eins og sagði hér að framan, raforkureikningur hluta stóriðjunnar í Þýskalandi alls ekki hækkað heldur þvert á móti lækkað frá því sem var fyrir nokkrum árum. Vegna þess að hluti þýsku stóriðjunnar er að mestu undanþegin grænu gjöldunum.
Sú lækkun sem varð á raforkuverði þýskrar stóriðju kom að mestu til eftir að Landsvirkjun mótaði verðstefnu sína á árunum 2010-2011. Þetta vekur upp það álitamál hvort verðlækkunin á þýska heildsölumarkaðnum fyrir rafmagn, ásamt svipaðri verðlækkun á fleiri raforkumörkuðum í Evrópu, geri Landsvirkjun og öðrum íslenskum orkufyrirtækjum nú erfiðara fyrir að halda í óbreytta verðstefnu gagnvart stóriðju hér. Meiri upplýsingar um verðstefnu Landsvirkjunar og þróun raforkuverðs í Evrópu og á Íslandi má sjá á vefsvæði greinarhöfundar á Medium.com.

Grafið hér að ofan sýnir þróun raforkuverðs til almenns iðnaðar í Þýskalandi. Sérstök gjöld vegna grænnar orkustefnu Þjóðverja eru tilgreind sem EEG Contribution á grafinu. Sá hluti (sbr. rauði hringurinn) nemur nú nálægt 40% af raforkuverðinu til iðnfyrirtækja þar í landi. Ýmis stóriðja, eins og t.d. álver, er að mestu undanþegin því að þurfa að greiða þetta gjald og nýtur því miklu lægra raforkuverðs en iðnfyrirtækin almennt.
Veistu meira? Láttu okkur vita
Það tókst ekki að sækja formið. Reyndu aftur eftir augnablik.



















































Athugasemdir