Villimenn á meltunni

Ísland er í hópi fjöl­margra landa sem liggja á melt­unni. Þessi melta er við­var­andi ástand og birt­ist í ýmiss konar ein­kennum, trufl­unum og „venjum“ sem koma fram á mis­mun­andi hátt eftir stað­bundnum háttum. Við stöndum frammi fyrir fyrir því að bráð­lega verður öld liðin frá því að Ísland hlaut full­veldi og vert er að velta fyrir sér hvernig sé upp­byggi­legt að halda upp á það. Það hlýtur að hafa haft áhrif á sam­fé­lags­gerð­ina að hafa verið nýlenda í mörg hund­ruð ár. Við ásamt fjöl­mörgum öðrum fyrr­ver­andi nýlendum og nýlendu­veldum erum enn að melta nýlend­u­r­eynsl­una og erum mis­langt á veg komin. 

Skuldir Veggverk rúm­enska lista­mannateym­is­ins Mona Vatamanu og Florian Tudor Le monde et la dette frá 2016. Tit­ill­inn þýðir Jörðin og skuldir og má sjá á verk­inu að Ísland og flest lönd Afríku eiga það sam­eig­in­legt að skuldir þess eru óþekkt stærð. Verkið sýnir mjög vel hvernig valda­ó­jafn­vægi hefur verið við­haldið í heim­inum.

Mynd: Hulda Rós Guðna­dóttir

Stutt á veg komin frá nýlendunni

Það er álit margra sér­fróðra að rýni í nýlendu­sam­bönd innan hins evr­ópska og sér­stak­lega vest-nor­ræna sam­hengis sé mun skemur á veg komin en rýni í nýlendu­sam­band Evrópu og ann­arra heims­álfa en hið síð­ar­nefnda hefur verið í for­grunni í fræð­unum í nokkurn tíma. Því er haldið fram að ekki sé endi­lega fyrr­ver­andi nýlendum til fram­dráttar að forð­ast að horfast í augu