Ég veit ekki hvað ég myndi gera án hennar
Gígja Sara Björnsson lýsir sambandi sínu við móður sína og hvernig það var að verða móðir sjálf.
Fólkið í borginni
« Síðasta síða
Síða 9 af 18
Næsta síða »
Slökkvum á samfélagsmiðlum
Ari Grétar Björnsson, leigubílstjóri, vaknar klukkan sjö alla morgna og kemur sér til vinnu í borginni en hann býr á Akranesi. Að sögn Ara þarf að vinna mikið á Íslandi, ástandið sé orðið þannig. Vinnan nægir þó ekki til að dreifa huga hans frá því þegar hann missti konuna sína úr krabbameini fyrir sex árum.
Að vera í góðu sambandi við börn og dýr
Jóhannes Garðarson segir að hundurinn hafi þjappað fjölskyldunni saman eftir áfallið.
„Merkilegt að ég sé hérna enn þá“
Ragnar Heiðar Harðarson hefur haft aðsetur á Rakarastofu Ragnars og Harðar síðan hann fæddist árið 1958. Honum finnst ansi merkilegt að hann standi þar enn, sérstaklega þar sem hann ætlaði að verða húsamálari en ekki rakari.
Við erum dómhörð að eðlisfari
Elísabet Rut Haraldsdóttir Diego var í Vottunum til sex ára aldurs og þegar hún fór að skoða tengslin við fjölskylduna sem er þar enn fann hún fyrir reiði.
Biðin eftir aðgerð
„Ég get eiginlega ekki orðið labbað nokkurn skapaðan hlut. Ég reyni, en fer á hörkunni, stundum á hækjum,“ segir Guðmunda Sævarsdóttir um biðina eftir mjaðmaaðgerð.
Fannst ég aftur eiga heima
Síðustu jól voru önnur jól Eyad Awwadawnan á Íslandi. Hér finnst honum hann velkominn og eiga heima, eftir að hafa skilið líf sitt og drauma eftir þegar hann flúði Sýrland.
Mannslíkaminn er magnaður
Hjá Loka Helgasyni, 17 ára nema við Fjölbrautaskólann við Ármúla, er upphafspunktur leitarinnar að þekkingu á Þjóðarbókhlöðunni.
„Hérna fæ ég frið“
Omel Svavars sækir í fordómaleysið og friðinn á barnum Mónakó við Laugaveg.
« Síðasta síða
Síða 9 af 18
Næsta síða »