Í sept­em­ber 2007 fékk Anna Katrín Snorra­dóttir eitt stærsta kvíða­kast sem hún hafði nokkurn tíma fengið. Hún lagð­ist í gólfið, skalf og grét óstjórn­lega. Konráð Guð­munds­son, kær­asti hennar, skildi ekki hvað væri að ger­ast eða hvað hefði valdið kon­unni í lífi hans slíkri van­líðan og reyndi árang­urs­laust að fá hana til að tala við sig. Það sem hann vissi ekki var að sama dag höfðu verið fluttar fréttir af því að Róbert Árni Hreið­ars­son lög­maður hefði verið dæmdur í þriggja ára fang­elsi í Hér­aðs­dómi Reykja­víkur fyrir kyn­ferð­is­brot gegn fjórum ung­lings­stúlkum og að við hús­leit heima hjá honum hefði fund­ist minn­is­bók með nöfnum og síma­núm­erum 335 stúlkna. Nú kæm­ist upp um hana, hugs­aði Anna með hryll­ingi, og þegar hún róað­ist greindi hún kærasta sínum frá því að hún ætti það sam­eig­in­legt með þessum stúlkum að hafa „lent í Róberti Árna“ sem ung­lingur. Þetta var í fyrsta skipti sem hún sagði nokkrum frá því sem hafði gerst. 

„Ég kenndi sjálfri mér ennþá um allt sem hafði gerst og það bloss­aði upp hræðsla um að nú kæm­ist allt upp. Við Konni vorum nýbyrjuð að búa saman og ég var viss um að ef hann kæm­ist að þessu myndi honum finn­ast ég ógeðs­leg og fara frá mér. Á end­anum brotn­aði ég algjör­lega niður og sagði honum frá öllu.“

Hringdu á sjúkrabíl vegna kvíðakasts

Í síð­asta mán­uði voru sagðar fréttir af því að Robert Downey, áður Róbert Árni Hreið­ars­son, hefði fengið lög­manns­rétt­indi sín aftur eftir að hafa fengið upp­reista æru í sept­em­ber á síð­asta ári. Anna Katrín segir að morg­un­inn eftir að fyrsta frétt var sögð af mál­inu hafi móðir hennar hringt í hana og spurt hvernig henni liði. „Ég hafði ekki hug­mynd um hvað hún væri að tala um og fór beint á vef­miðl­ana. Þar blasti við stór mynd af honum og fréttin af því að hann hefði fengið upp­reist æru og lög­manns­rétt­indi sín á ný. Ég varð ótrú­lega dofin og fannst þetta svo óraun­veru­legt, trúði því ekki að þetta gæti gerst,“ segir Anna. 

Þegar Nína Rún Bergs­dóttir, ein þeirra fjög­urra stúlkna sem Róbert var dæmdur fyrir að mis­nota árið 2007, tjáði sig um málið á Facebook ákvað Anna Katrín að hafa sam­band við hana. „Þegar ég sá þessa frétt fyllt­ist ég ein­hverri rétt­læt­is­kennd og fannst ég þurfa að stíga fram,“ segir Anna. Í kjöl­farið komst hún í sam­band við Stein­unni Guð­bjarts­dóttur, sem var rétt­ar­gæslu­maður Nínu Rúnar á sínum tíma. „Steinunn gerði mér grein fyrir því að hluti af mínu máli væri fyrndur, það er það sem gerð­ist á árunum 2001 til 2002, en alvar­leg­ustu brotin áttu sér stað árið 2004 og það er ekki fyrnt. Hún bað mig um að hugsa mig vel um hvort mér þætti þess virði að fara í gegnum dóms­mál. Ég ætti alltaf rétt á að kæra, þetta færi alltaf á hans kæru­skrá, en að það væru um átta­tíu pró­sent líkur á að málið yrði fellt niður og ég ætti að und­ir­búa mig undir það líka. Ég tal­aði við Stein­unni á mánu­deg­inum eftir að fréttin um upp­reist æru birt­ist og hún bað mig um að hugsa mig um í eina viku.“

Anna Katrín seg­ist hins vegar ekki hafa þurft heila viku til þess að taka ákvörðun. Eftir að hafa liðið illa alla helg­ina fékk hún alvar­legt kvíða­kast síðar um kvöldið, verra en þegar hún heyrði af dómnum árið 2007. „Ég gjör­sam­lega brotn­aði saman og grét og grét. Síðan fór ég að fá alls konar lík­am­leg ein­kenni; hjart­slátt­ar­trufl­anir, svita, skjálfta og ólýs­an­lega óraun­veru­leika­til­finn­ingu. Ég hef fengið kvíða­köst áður, en þetta kvöld hélt ég að ég væri að deyja. Maðurinn minn ákvað að hringja á sjúkra­bíl og bráðalið­arnir sem komu heim náðu að róa mig niður. Ég ákvað því að fara ekki með þeim upp á spít­ala.“

Eftir þetta seg­ist hún hafa gert sér grein fyrir því hversu mikil áhrif þetta mál hefði haft á hana alla tíð, ekki bara and­lega heldur einnig lík­am­lega. „Þetta kvöld tók ég ákvörðun um að stíga fram og skila skömminni. Og ég vissi strax að ég vildi gera það opin­ber­lega.“

Anna Katrín er sjötta stúlkan til þess að leggja fram kæru gegn Robert Downey, en hún fór í skýrslu­töku hjá lög­reglu í síð­ustu viku.