Undanfarna mánuði höfum við séð þrjú mismunandi dæmi um það hversu merkilega hluti er hægt að gera með samtakamætti og internettengingu. Fyrst kom Twitter-byltingin #freethenipple og svo #6dagsleikinn. Báðar netherferðirnar voru sjálfsprottnar og náðu gríðarlegu flugi á samfélagsmiðlum og mun víðar í raun. Báðar beindu sjónum að kynjamisrétti.
Nú síðast í vikunni sáum við hundruð ef ekki þúsund konur stíga fram á lokuðu en samt víðfeðmu vefsvæði á netinu, hópnum Beauty Tips á Facebook. Í kjölfarið færðist umræðan víðar. Konurnar hafa stigið fram og sagt frá kynferðisofbeldi sem þær hafa orðið fyrir, oftast undir merkjunum #þöggun og #konurtala. Það er vel þess virði að skoða þessi myllumerki bæði á Facebook og Twitter og fyllast bæði aðdáun á þeim sem stíga fram og reiði gagnvart gerendum og kerfi sem er flestum ljóst að er verulega gallað og brotið.
617 einstaklingar leituðu til Stígamóta á síðasta ári. Frá stofnun samtakanna hafa yfir sjö þúsund manns leitað sér aðstoðar þar. Flestir leituðu þangað vegna nauðgunar og næstflestir vegna sifjaspella. Þar á eftir kom kynferðisleg áreitni. Það er líka vel þess virði að skoða ársskýrslur Stígamóta sem fara ítarlega yfir þessi mál. Stærstur hluti mála sem koma inn á borð Stígamóta ratar aldrei til lögreglu, rúmlega þrettán prósent mála sem komu þangað inn í fyrra komust til opinberra aðila. Þá má gera ráð fyrir því að mun fleiri mál rati ekki einu sinni á borð til Stígamóta eða annarra sambærilegra samtaka.
Veruleikinn í kynferðisbrotamálum er skelfilegur. En byltingin sem ungar konur hafa hrint af stað undanfarið er raunveruleg og hún vekur líka upp raunverulega von um að hægt sé að breyta þessum veruleika.
Veistu meira? Láttu okkur vita
Það tókst ekki að sækja formið. Reyndu aftur eftir augnablik.














































Athugasemdir