Á vettvangi - Heimildin

Útlit viðmóts

Ljóst

Dökkt

© 2026 Sameinaða útgáfufélagið ehf. Allur réttur áskilinn. Notkun á efni miðilsins er óheimil án samþykkis.

Á vettvangi

Vont að senda varnarlausar konur aftur í sömu stöðu

Jóhanna Erla Guðjónsdóttir er félagsráðgjafi á bráðamóttöku Landspítalans. Þar tekst hún á við myrkustu hliðar mannlífsins, en segist helst reiðast yfir því að rekast á sömu veggina aftur og aftur, þegar úrræðin eru engin. Til dæmis varðandi konur sem búa á götunni, verða fyrir ofbeldi og eiga sér hvergi skjól. Þrátt fyrir áskoranir segir hún starfið það besta í heimi.

9 mín. lestur

Á vettvangi

1

Úr hjúkrunarfræðinni í bráðalækninn

„Þegar ég keyrði heim þá grenjaði ég allan Vesturlandsveginn,“ segir Kristín Sólveig Kristjánsdóttir. Hún starfaði sem hjúkrunarfræðingur áður en hún fór í læknisfræði. Þegar hún sneri aftur heim úr námi hafði staðan á bráðamóttökunni versnað til muna.

Á vettvangi

Úr lögfræði í hjúkrunarfræði

Eyvindur Ágúst Runólfsson var í krefjandi námi og starfi en skipti algjörlega um kúrs þegar hann kynntist bráðamóttökunni. „Ég fékk þetta starf og gjörsamlega kolféll fyrir því. Ég sá að ég væri bara á rangri hillu í lífinu.“

Á vettvangi

Mæðgur á vaktinni

Mæðgurnar Júlíana og Hrafnhildur eru báðar hjúkrunarfræðingar og vinna oft saman á vöktum á bráðamóttökunni. Á leiðinni heim eftir erfiða vakt náð þær oft góðu spjalli sem verður góð viðrun. Starfsfólk bráðamóttökunnar á Landspítalanum á það til að líkja starfshópnum við fjölskyldu, en þar starfa líka fjölskyldur og nánir aðstandendur saman.

Á vettvangi

Bráðafjölskylda á vaktinni

Starfsfólk bráðamóttökunnar á Landspítalanum á það til að líkja starfshópnum við fjölskyldu, þar sem teymið vinnur þétt saman og þarf að treysta hvert öðru fyrir sér, ekki síst andspænis erfiðleikum og eftirköstum þeirra. Þar starfa líka fjölskyldur og nánir aðstandendur lenda jafnvel saman á vakt. Hér er rætt við meðlimi einnar fjölskyldunnar.

Á vettvangi

Ekki bara beinbrot og skurðir heldur líka bráð andleg veikindi

Aukning í komum fólks með andlega vanlíðan veldur áskorunum á bráðamóttöku. Skortur á rými og óhentugt umhverfi fyrir viðkvæma sjúklinga skapa erfiðleika fyrir heilbrigðisstarfsfólk. „Okkur gengur svo sem ágætlega en svo er það bara hvað tekur við. Það er flókið,“ segir hjúkrunarfræðingur á bráðamóttökunni.

10 mín. lestur

Á vettvangiJóhannes Kr. Kristjánsson

3

Vissi að mamma vildi ekki endurlífgun

Jóhannes Kr. Kristjánsson var þakklátur fyrir að hafa átt þetta samtal við móður sína, áður en hann stóð frammi fyrir þeim aðstæðum að þurfa að svara erfiðum spurningum lækna.

Á vettvangi

1

Læknir á Landspítalanum lenti aldrei í sama vanda í Noregi

Fráflæðisvandi Landspítalans náði nýjum hæðum á síðasta ári, segja flæðisstjórar. Elfar Andri Heimisson er læknir á Landspítalanum sem hefur unnið bæði hér og í Noregi. Þar þykir alvarlegt ef sjúklingur er lengur en fjóra tíma á bráðamóttöku: „Ég lenti aldrei í því að við gætum ekki útskrifað sjúkling.“

12 mín. lestur

Á vettvangi

Vona að flestir hafi sinn eigin Selvog

Rúdolf Adolfsson er geðhjúkrunarfræðingur á bráðamóttöku Landspítalans og hefur sérhæft sig í áfallahjálp. Á vinnustað eins og bráðamóttökunni skiptir máli að hafa mann eins og Rúdolf sem hjálpar starfsfólki að komast í gegnum erfiða vinnudaga eða áföll.

Á vettvangi

1

Frá Bogota á bráðamóttökuna

Á ferð um landið heilluðust Sandra Gonzalez bráðalæknir og Oscar D. Rubio æðaskurðlæknir svo af Íslandi að þau ákváðu að sækja um á Landspítalanum og setjast hér að. Þau segja mikinn mun á því að vera læknir hér þar sem hægt er að veita öllum rétta þjónustu en í heimalandinu þar sem þjónustan veltur á tryggingum sjúklinga.

Á vettvangi

Einn og hálfur tími á bráðamóttöku: Sjálfsskaði, hjartastopp og hnífstunga

Eitt orð má aldrei nota á bráðamóttöku Landspítalans og það er orðið rólegt. Nánast um leið og Jón Ragnar Jónsson bráðalæknir hefur orð á að það sé óvenju rólegt á næturvakt eina helgina dynja áföllin á. Hann hefur rétt komið manni til lífs þegar neyðarbjallan hringir á ný. Síðan endurtekur sama sagan sig.

17 mín. lestur

Á vettvangiJóhannes Kr. Kristjánsson

Að finna fyrir einmanaleika

Ég öskraði, grét og talaði við gröf hans föður míns. Ég hef aldrei verið eins einmana og þegar hann dó.

Síða 1 af 3 Næsta síða »