Ég hef aldrei áður sagt söguna um hinseginleika minn opinberlega. Ég kom ekki „út úr skápnum“ eins og það er oft orðað, fyrr en árið 2017 þegar ég kynntist stelpu sem síðar átti eftir að verða eiginkona mín. Það var ekki formleg athöfn að „koma út“, ég átti bara allt í einu kærustu. Eins fáránlegt og það hljómar vissi ég einfaldlega ekki að ég væri hinsegin fyrr en ég var rúmlega tvítug. Ég laðast nefnilega að fólki óháð kyni þess, en mér fannst bara algjörlega óþarfi að vera að lifa í samræmi við það sem hjartað sagði mér, fyrst ég hefði nú val um að vera ekki hinsegin. Það sem ég fattaði síðar er að ég var alltaf hinsegin. Líka þegar ég átti kærasta en ekki kærustu. Og ég verð alltaf hinsegin. Þetta snerist annað hvort um að fela fallegan, dásamlegan og sannan hluta af sjálfri mér eða að vera …
Veistu meira? Láttu okkur vita
Það tókst ekki að sækja formið. Reyndu aftur eftir augnablik.





















































Athugasemdir