Aðeins lít­ill hluti aðgerða­á­ætl­unar rík­is­stjórn­ar­innar í lofts­lags­málum hefur verið útfærður með nógu skýrum og skil­greindum hætti til að hægt sé að áætla hvaða ávinn­ingi aðgerð­irnar munu skila að því er varðar sam­drátt í losun gróð­ur­húsa­loft­teg­unda.

Þetta kemur fram í nýlegri skýrslu Umhverf­is­stofn­unar þar sem losun Íslend­inga næstu árin er fram­reiknuð með hlið­sjón af yfir­lýstum áformum rík­is­stjórn­ar­innar.

Óhætt er að full­yrða að engin rík­is­stjórn hafi sett sér jafn háleit mark­mið í lofts­lags­málum og sú sem nú situr. En mark­miðin eru fjar­læg og helsta stefnuplaggið, Aðgerða­á­ætlun í lofts­lags­málum 2018–2030, hefur sætt harðri gagn­rýni umhverf­is­vernd­ar­sam­taka sem segja stefnu­miðin óljós og ill­mæl­an­leg.

„Áætlunin er hvorki magn­bundin né tíma­sett,“ segir Auður Önnu Magn­ús­dóttir, fram­kvæmda­stjóri Land­verndar, í sam­tali við Stundina. „Hún nær til þröngra og ein­angr­aðra sviða, og þar er jafn­vel sneitt hjá sviðum sem ríkið gæti auð­veld­lega stigið inn á, til dæmis að því er varðar land­búnað og fjár­mála­kerfið.“