Fórnaði sjálfri sér fyrir tvíburana

Hefur þú minnstu hug­mynd um hvað ég get verið þrjósk? Hvað ég bý yfir mik­illi bar­átt­uglóð? voru spurn­ing­arnar sem kvikn­uðu innra með Þórdísi Elvu Þor­valds­dóttur þegar henni var tjáð að það væri nán­ast úti­lokað að tví­burarnir sem hún bar undir belti myndu lifa með­göng­una af. Hún sem hefur sigr­ast á hverri áskor­un­inni á fætur annarri þekkti styrk sinn nægi­lega vel til þess að hafa ráð­legg­ingar lækna að engu og leggja sjálfa sig að veði til að bjarga lífi barn­anna. Þar sem hún lá á spít­al­anum eftir að hafa misst legvatnið á sautj­ándu viku sögðu þeir henni að gera sér engar grillur, það væri henni fyrir bestu að láta af allri von. En „vonin er það síð­asta sem yfir­gefur okkur og það sem okkur ber skylda til að næra,“ bendir hún á. Við tók þriggja mán­aða þrekraun þar sem Þórdís Elva lá nán­ast hreyf­ing­ar­laus fyrir á meðan hún barð­ist fyrir lífi …