Ragnar Eiríksson, eða Raggi Eiríks eins og hann er gjarnan kallaður, situr á hóteli við Hlemm þegar ég hitti hann í kaffi og spjall. Hann lítur út eins og danskur hipster, með úfið skegg og hár, gleraugu, húfu og í vesti, hæværskur en hláturinn aldrei langt undan. „Ég man nákvæmlega dagsetninguna þegar ég byrjaði í veitingabransanum. Það var 15. maí 1997,“ segir Ragnar sposkur á svip. „Ég var búinn að reyna að vera í menntaskóla en það gekk ekki alveg nógu vel af því ég kann ekki að læra. Ég var átján ára, það voru próflok og ég fór þann sama dag að vinna á Pizzahúsinu að gera pitsur og ég hef verið í veitingabransanum síðan,“ útskýrir hann og segir ástæðu þess kannski ekki endilega hafa verið brennandi áhuga á matnum sjálfum heldur hafi hann fallið fyrir hraðanum, spennunni, adrenalíninu og atganginum í eldhúsinu. „Það er kannski einhver birtingarmynd af …
Veistu meira? Láttu okkur vita
Það tókst ekki að sækja formið. Reyndu aftur eftir augnablik.






















Athugasemdir