Memoir of a Snail

Já, fyrstu 20 mínúturnar af þessu hlaðvarpi eru sem sagt teknar beint inn á tölvuna, bara með míkrófóninum á tölvunni. Við héldum að við værum að taka beint upp í míkrófóninn sem við erum með beint fyrir framan okkur, en það voru smá tæknileg mistök hjá okkur.

En þetta verður allt bara hilarious. Hann sagði: „Njóti þáttarins.“ Þannig að þetta er samt gott, sko. Ég elska lífið og enda það líf. Ég elska lífið og enda það líka.

Já, hvað segirðu, Kjartan, þegar ég segi gott? Viltu ekki kynna okkur inn?

Já, heyrðu, þetta er hlaðvarpið Paradísarheimt. Vertu velkomin, Kjartan. Takk fyrir. Heyrðu, við erum hérna komin eina aðra vikuna til að tala um myndir í bíópartíið og það er geggjað. Við erum líka búin að…

Sko, núna finnst mér fyndið að taka upp, því að við erum ekki með heyrnartólin sem við erum varla með á okkur. Við gleymdum þeim heima.

Við vitum ekki alveg hvernig hljóðgæðin verða nákvæmlega á þessu hlaðvarpi, og þið bara þurfið að vera með það sem þið heyrið í eyrunum ykkar núna. Ég held að þetta hljómi vel, satt að segja. En við fórum…

…sem sagt í þessa vikuna á Memoir of a Snail í Bíó Paradís. Og auðvitað er það stop motion-myndin eftir Adam Elliot, ástralska meistarann.

Og þetta er fyrsta myndin sem við fórum saman á líka í Bíó Paradís. Þú ert saman á mynd og ert ekki í… og bara vorum að njóta myndar saman, ásamt Oddi Klödd, já, góðvini okkar, góðvini þáttarins, Oddi Klödd.

Við hittum hann fyrir tilviljun, hann slóst með í för og það var bara mjög næs, sko. Og hitta, ef villan kallar sig…

Oddur Klödd sá mættur á svæðið og við tókum þessa mynd í sameiningu. Ég held að við höfum allir verið ánægðir með hana. Ég var ánægður með hana, þú varst ánægður með hana og Oddur var ánægður með hana.

Ég ætla ekki að fara að hana, en ég verð bara að tala um það.

Þetta gerist á Vitabar og það er verið að spila bara fullt af ungu fólki. Þetta var svona Vitafest, þetta ekki? Jú, þetta var svona konsert, Vitafest. Allir að fá sér borgara, allir að fá sér drykki og gaman.

Og það sem gerist er það að Oddur er sem sagt hostinn á þessu Vitafesti bara allan daginn. Og hann er bara… og ég er bara: „Oddur, blessaður, þú hostar þetta.“ Jæja, bara að vera búkallinn mig og þetta er bara stemning. Og ég er bara: „Vá, skemmtilegt svona.“

Það er akkúrat núna sem sagt hamborgaraátskeppni hjá Vitabar og það er svo fábrún skrá sem viltu ekki skrá þig? Kjaftann? Og ég bara: „Hvað ertu að bulla, Oddur? Ég ætla ekkert að gera það.“ Það var bara að blanda mér í einhverja algjöra vitleysu.

En ég hugsa bara: „Heyrðu, eftir svona tvo klukkutíma þá get ég verið búinn að sjá tvo artista sem ég er búinn að vilja sjá,“ eða varla… eða eitthvað sem þú varst að fara að spila á. Ég var bara góðmálum og hugsa bara: „Ég ætla, ég ætti að skrá mig í þetta.“

Þá bara sviðnaði og ég byrjaði að skrá mig, svo sannfærði kærasta mín mig um að skrá mig og svo einhverjar þrjár vinkonur systur Ýrisar, sem voru bara…

Já, heyrðu, frí matur og stemning. Ég var líka búinn að ná kærustunni hennar, systur hennar og þremur vinkonum hennar í hamborgaraátskeppni.

Á Vetrarbæri, eftir að einhver hljómsveit var búin, átti Space Station eða eitthvað að spila eftir hamborgaraátskeppnina. Svo kemur Space Station: „Við höfum…“

„…spennt að fá það,“ segirðu. „Já, bara þökkum þér fyrir og já, já, takk fyrir að vera með okkur.“ Og næstum því spegilslys, og spegilslys kemur upp á…

…svið og við, allir hamborgaraátskeppnisfólkið, erum bara horfin á hvort annað: „Hvað er að gerast hérna?“ Og Oddur kemur úr sviðinu og ég horfi svona í andlitið á honum. Hann reynir kannski svona að labba framhjá og ég bara…

„Oddur, Oddur, Oddur, kvöddur hérna. Ha, hvað verður ekki hamborgaraátskeppni?“

„Já, nei, það verður ekki.“ „Ha, af hverju ekki?“ „Það eru ekki nógu margir búnir að skrá sig í hana.“ Og við erum bara búin að bíða hérna í marga klukkutíma til að fara í hamborgaraátskeppni.

Þetta var mjög illa vegið að góðum manni. Og hann var mér góður maður með, og eftir áhyggja, ég viðurkenni það, fylgdu margar tilfinningar eftir þetta, sko. Blandaðar tilfinningar, skilurðu?

Bara, ég fíla Odd, en það var hann sem var svona að tilkynna okkur síðan að það yrði ekkert. En mér leið alveg ekkert vel með þetta, sko. Og líka það…

…sem hann hefði getað sagt okkur utan þá tveimur tímum áður en þetta gerðist eða eitthvað þannig. Og ég veit líka eitt: ég veit að Oddur er góður maður.

Það var ekki hann sem ákvað að koma með þessa ákvörðun, heldur…

Þetta var sterk stemning. Þetta var dugleg stemning. Þú tókst einu sinni, og ég horfði á ykkur svona bara í ískeppni eða eitthvað.

Ég var í leikfimaráði, ef við vorum að sjá um eitthvað, og fengum við þig í pylsukeppni eða eitthvað á móti einhverjum úr kvenna… Manstu ekkert eftir þessu? Það verður einhver annar heldur en myndir af þessu.

Sko, og var ekki gaman?

Ekki í minningunni.

Nei, það þýðir hann ekki að segja.

Og ég fer á barinninn á Vita bara eftir það. Barinn er bara sestur á svo háan stól og þá kemur Oddur svona að mér: „Já, bara biðst innilega afsökunar á þessu.“

„Kjartan, þetta var illa vegið að góðum manni,“ segi ég. Og bara ágætislega leiðinlegt, sko. Þá gerði hann eitt sem mér fannst svo gott. Gaman að öllu, það var bara gamlið.

Já, að vísu fékk hann alltaf því.

Það var nú gott að eiga svona sáttagerðarkvöldmáltíð á Vitabar, ekki neitt.

En ég ætla ekkert að taka neitt úr veginum, skilurðu? Vonum ekki. Og það var bara fínt að vera með honum í bíó á þessari mynd, því hún, já, eins og við segjum, mér fannst þetta alveg bara mjög hressandi.

Þetta var hressandi mynd, já, hressandi mynd. Og líka bara, við skemmtum okkur, tvö þúsund og tuttugu og fjögur, en við erum að horfa á hana á þessu ári og bara, þetta er svo hressandi yfir janúar. Og síðan svona góð mynd, sko.

Þetta var góð ferð. Ég fæ mér popp með hokkipúllum. Ég hef fundið á vinnusaldi með það. Hefurðu ekki prófað það? En ég hef bara aldrei þolað að fara alveg alla leið að setja ógeðslega mikið á, sko.

Mikið að kaupa sér kannski hokkipúllur út í sjoppu lengur, sko, vera svona með dollu og dollu farið í vasanum með hokkipúllur. Það er eiginlega búið, sko. En það var mikið að vinna í gamla daga að taka upp hokkipúlluna og fá sér aðeins svona brenn á milli sköpu líka. Það þurfti yfirleitt að... Við vorum alveg í sjoppu í gamla daga eitthvað. Ég missti mína hverfissjoppu, sem var Snælandsvídeó á sínum tíma.

Hún var upprunalega Snælandsvídeó, en... Já, og þú misstir þína hverfis-Álfinn bara um árið.

Nei, sko, Álfurinn er farinn því miður. Það var frábær staður og það var hverfissjoppa Kárnasins. En ég er nefnilega alinn upp í Dýranesinu.

Og mín sjoppa er ennþá til.

En reyndar var ýmislegt annað, en það var sjoppað á Hlíðaveðinu líka, sem hét Hvammsval. Það var sjoppa mín. Hún reyndar lokaði þegar ég hef verið í svona fimmta bekk, kannski.

Þannig að hún er löngu hætt, sko. Þá fór maður að fara í Vítjumarkaðinn. Það var alveg popp, sjoppa hafði verið með ísvél og hamborgara, heldur blanda poka.

Það var svona þín sjoppa, en þú varst ekkert mikið að fara í Álfinn, þótt það sé bara stutt frá?

Já, það var ekki fyrr en seinna, þegar ég kynntist þessum góðu vinum mínum á Kastasanum, sem ég fór að venja.

Komum við í Álfinn?

Þetta var svona eina sem markaði hverfið, að geta farið þarna. Annars þarf ég að fara á Nýbýlaveginn, þar sem engin sjoppa er, eða labba mig aðeins lengur.

Jú, aðeins ofar, og svo bara hætti því.

Ellefu líka. Það var nú annar góður tími þegar Æsland var til þarna, ekki einu sinni til lengur. Nei, en Nettó er það, sagði hann vissulega. Það er góðlegur mér.

Við vildum geta eytt miklum tíma í dag í þetta, en það er hægt að fá smjör á pabba sinn í Kringlunni, var ég að heyra. Jú, það er komið þangað. Ég á eftir að prófa. Við kannski tökum test einhvern tíma á niðurstöðunum.

Í alvöru, ég held það. Ómögulegt. Ég hef verið bara talsmaður fyrir því að fá smjöradeild.

Að prófa þetta einhvern tíma í New York eða hvað? Fannst þetta lúmskt gott.

Þetta er geðveikt og ég þarf feitt að prófa það. Bara ef það kemur einhver svona klikkmynd sem ég þarf að fara í bíó á. Við höfum aðeins prófessjónal hér og tölum við myndina sem hafði verið...

Memoir of a Snail er stoppmósjónmynd eftir meistarann Adam Elliot, sem hefur verið að gera stoppmósjón. Er hann Ástrali? Hann vann Óskarinn...

Einhvern tíma fyrir löngu síðan, árið 2003, fyrir stuttmynd, og hefur svona verið...

...verið í þessu stoppmósjón-dæmi síðan hann gerði seinni mynd í fullri lengd, Mary and Max. Þú hefur ekki séð hana, en ég hef séð þá mynd.

Jú, þetta er bara nákvæmlega eins fílingur og þessi mynd, og líka örugglega... Ég er bara eftir að sjá stuttmyndina. Erfitt að sjá hana, en þetta er bara fyndilegt, fáfrægt fólk.

...ástand í alla myndina sína, sko. Sarah Snook í Succession, sem leikur Sif. Hún er nú ábyggilega svona, já, kannski heitasta leikkonan þarna núna í Ástralíu líka, sko. Í Mary and Max-myndinni...

...þá er Toni Collette í henni. Hún er sem sagt aðalleikkonan í... Æ, þið þekkja til andlita á henni. Hún er í öllum myndum. Toni Collette, og núna er hún að Hereditary...

...og er bara þessi og já, miklum er sönn, sönn, já. Og hún er bara, og hún er alltaf þótt vera einhver önnur en áströlsk í öllum myndunum sínum. Hún er annaðhvort bandarísk eða bresk, en aldrei áströlsk. En hún nær að vera áströlsk í Mary and Max-myndinni.

Ásamt því að Philip Seymour Hoffman talar í þeirri mynd.

Sú mynd fjallar um pennavini. Hún er átta ára í Ástralíu og hann er 48 ára karlmaður með Asperger í New York og þau skrifast á, pennavinir.

...er það þangað til maður horfir aðeins á myndir. Maður á ekki að dæma allt út frá kápunni. Hún er frábær, sko. Og þar eru þessar báðar myndir.

Eins og já, núna var Memoir of a Snail á þessu. Þær eru mjög svona, þær eru næstum því mjög skrýtnar í útliti og eru næstum stoppmósjón og geðveikt flottar, og þá heldur maður dálítið sér til krakkamyndar.

Já, ég hélt það um eitt áður en...

...ég sá hana. Hún er hæfileg, sem er svona ákveðið, svona... Þetta er svo sem maður kallar svona uncanny. Þetta er svona...

...óþægilegt einhvern veginn, eða smá creepy, sem flestir kannast við. Þetta er einhvern veginn svona eitthvað vibe sem leikstjóri Eraserhead kemur frá sér, myndi ég segja. Og það...

...er líka að þetta er svolítið botnfræðisvið. Og það er líka að þetta er svolítið svipað og Börta. Þá hugsar maður strax: „Já, þetta er krakkamynd.“ Já, einmitt, eins og hérna Sissur.

Hún lítur út fyrir að vera krakkamynd. Ertu tengdur? Já, ertu tengdur í þetta? Já, er það ekki að hlaða?

Bíddu, ha? En já, nú erum við komin í miklu betri hljóðgæði. Já, þetta er allt annað líf, þetta er allt annað líf. Já, við vorum með sem sagt tvær snúrur sem við vorum að tengja í tölvuna. Ein var til að hlaða tölvuna og hin var til að setja beint frá míkrófónunum í tölvuna.

Jæja, svona er þetta bara þegar maður er ekki með tæknimann, sko.

Eins og við vorum að segja, þú varst eitthvað að ræða um að þetta væri skrýtið, eins og í Alla á hana. Það kom bara svo mikið sjokk. Þú varst að tala um eitthvað, Edda ársins og hans dæmi, og varst að tala um að já, þetta væri svona smáspeysað, svona sem meikar sens allavega.

Já, að því sögðu þá fannst mér þetta líka ótrúlega svona sniðið. Hún er svona með sérstakan húmor.

Hún hefur góðan húmor, hún er fyndin og líka elska svona hluti. Já, það er svona dæmi um eitthvað svona að krakkar misskilji hluti þegar þeir eru svona krakkar og halda í alvöru hluti í hugsa marga hluti þegar þeir eru yngri.

Eins og fatta þegar þeir eru bara orðnir vandræðalega gamlir að hlutirnir virka ekki í alvöru svona. Viltu að gera það grímd heldur vel, til dæmis í María Maggs og þessari mynd. Það hefur virkað mjög vel og líka þórólegt dálítið svona, dálítið dark shit, sko.

Ég ætla bara að koma með dæmi á myndinni. Ég ætla ekkert að spóla neitt enn, eins og maðurinn sem hún hittir, hann sem er nágranninn og svona. Æ, þetta er bara besti maður í heimi. Það var, það var fucked up, sko. Ég mun bara, ég bara byrja að svitna og bara...

Hann var alltaf að láta hana borða mikið því að hann var með eitthvað svo fetish fyrir feitu fólki. Hún fattaði það með því að hún fann eitthvað svona scrapbook með myndum af fullt af feitu fólki sem hann hafði verið í sambandi með áður. Og henni... Já, þessi mynd, svona ef karakterarnir væru ekki úr leir, þótt það væri bara leikmynd og þetta væri kannski aðeins þyngri mynd, þá væri þetta virkilega...

Bara darkmynd, þú veist, eins og hérna aðalpersónan, eða svona já, kannski aukapersónan númer eitt, tvíburabróðir snigilsins eða konunnar sem lítur út eins og snigill. Hann einhvern veginn elst upp í einhverju ógeðslega vondu költi og líður misnotkun í mörg ár.

En einhvern veginn tekst samt að gera þetta fyndið og ógeðslega áhættusöm lína. Einhvern veginn er þetta eins og mynd sem ég ímynda mér að Börta myndi gera, en hann myndi aldrei þora að fara alveg þangað í krakkamynd.

Jújú, hann er orðinn farinn og gert eitthvað svín í Todd og svona hryllings, en þá er vitað að myndin er sextán, skilurðu? En þessi mynd nær svona dans á línunni að vera fyrir þrettán ára og eldri.

Ætli hún sé bönnuð, eins og bara það sem þetta er í Bandaríkjunum, svona PG? Hvað, PG hvað? Þurfti...

Þetta er samt svona nokkuð ljót mynd, alveg ljót mynd, og líka María Maggs fer líka þessa leið, sko, svona alveg að tala um að öllu leyti minnst með mér og snilld. María Maggs næstum því alveg sama, eins og myndin gæti bara gerst í sama heimi.

Ég er að pæla í að drepa sjálfan mig. Þetta er eitthvað svona depanhúmor, þetta er svona svipbrigðalaust.

Kannski, en er að segja svona frekar sjokkerandi hluti og það virkar einhvern veginn. Er í einhverjum hræðilegum aðstæðum en heldur samt einhverri svona jákvæðni oft, og það virkar gægilega vel. Og það er það sem, já, það...

Það er líka eitt sem er ótrúlegt, líka bara að vita, já, er þetta hræðilega alltaf þarna?

Og þrátt fyrir hvernig hún er, og eins og ég hélt að margir myndu halda að þetta sé bara krakkamynd og setja hana í sjónvarpið fyrir krakkana sína, þá mundu krakkar líka fíla þessa mynd. Hún gæti náð til allra aldurshópa og já, ég sé hérna núna, hún stendur á bíóparadís.is: „Myndin sé ekki við hæfi yngri en tólf ára.“

Það er líka það með PG-13 myndir, er það bara ef það er blótorðið meira en einu sinni eða tvisvar eða eitthvað, eða sitt eða eitthvað svona? Blóta? Ég held það var ekkert eitthvað blótað mjög mikið. Nei, þessi mynd er líka sko, þær tala ekkert allt of mikið, persónurnar sjálfar. Þetta er svona, það er sögumaður, já, sem talar yfir alla myndina. Sögumaður, og svo líka heyrir maður í ef einhver skrifar bréf til einhverrar, eins og oft í Mary and Max. Og þetta er bara það.

Það er eitthvað, já, þetta er töfrandi heimur og ég elska líka að minnast þess að karakterarnir eru allir mjög ósymmetriskir, en skilurðu? Það er eitthvað, þetta er svona mjög fyrir alla, bankandi og skrítið í útliti.

Og eitthvað svona til svona eins ljótara að vola svona grómetti, sko. Og þetta eru nokkuð góðir karakterar, sko. Myndin, textarnir einir fá mann til bara að finna til með þeim og að halda með þeim.

Og þessi mynd náði til okkar og ég elska þegar maður svona nær svona mynd, sko.

Núna er ég líka bara svona smá líka í áhættubönnunum, þrettán, en þetta er líka með einhverjum svona lífslexíum fyrir krakka, sem þetta gæti bara verið krakka-, krakkamynd líka, en líka verður alveg sjúkt. Já, það eru líka grafísk atriði, einhverjir puttar sem fljúga af og alls konar svona dót og fólk að deyja í mjög skrýttum aðstæðum. Við skulum ekki segja meira en það. Nei, við segjum ekkert meira en það, en hún bara, já, maður hló varla ekki bara svo sem, præst af mörgu og fór að hlæja svona upp úr því hvað bara vó og þetta var að gerast. Varst ekki búist við því? Já, þetta er mjög svona sniðug mynd.

Eitt sem er sniðugt við sambönd er það að Nick Cave er með lítið hlutverk sem er mikið gert úr samt. Það er náttúrlega risastórt nafn, örugglega frægasti söngvari Ástralíu. Hann var ákveðinn eiginmaður sem maður lendir í á Íslandi.

Bíddu, bíddu. Og það var ekkert hver hrósaði enn? Já, já.

Hann átti einhverja tvo menn og dóu báðir, eða hvað? Líkt og Amélie að því leyti að það er alltaf eitthvað svona sniðugt í gangi og það er alltaf verið svona að leika á mann einhvern veginn. Hann borgar allskepni alltaf, en hann veit alveg.

Myndir. Ég ætlaði ekki að sjá hana, þannig að ég hafði bara mjög takmarkaðar væntingar fyrir þessari mynd. Því eins og þú ert að tala um áðan, krakkamynd, en hún fór algerlega fram úr mínum væntingum.

Magnús er ekki hérna lengur, þá förum við bara í fimm stjörnukerfi. Það er fundið líka í nýbyrju á Letterboxd og ég er að reyna að koma mér fram á framfæri þar til að sýna hversu mikið af myndum ég horfi á.

Já, já, já. Um að gera. Annað, ég er búinn að eiga tvö kvöld sem ég manstu bara eyðileggja bara kvöldið mitt. Já, ég sé þessa eða þessa þrjá stjörnu eða eitthvað svona. Já.

Já, ég veit ekki alveg hvað ég reyni að... Ertu að gefa myndum stjörnu sem þú sást fyrir tveimur árum eða stundum eða svona? Það er aðallega sko þegar ég á nokkra vini að ná á Letterboxd og það koma sumir með ykkur.

Svona, þessi mynd, þrjár frá mér, og ég bara: „Vá, þetta er miklu betri mynd en það.“ Það var svona reyta í myndir sem þegar eða eða...

Ég reyta bara þegar ég sé myndir, þá reyta ég að það er strax, skilurðu? Ef ég er eitthvað svona að herja á þessa mynd og góð, þá væri ég ekki að henda í stjörnur. Nei, ég geri það líka stundum. Sumar myndir eru bara ekki eins virði.

Bara, ég nenni því. Nei, stundum er maður líka bara í stöðunni og þetta er ekki fullkomið kerfið, þetta stjörnudót.

Ég ætla ekki að segja einu sinni nafnið á þessu, því að við erum ekki sponsor af neinum ákvörðunum núna. Þú ert hennar að redda því.

Þessi mynd fær fjórar stjörnur og fimm frá mér, en María Maximundi má fá fjóra og hálfa frá mér, svona allan fyrir.

Mínir partar, þú ert bara hræddur við fjörið stundum. Þitt fjórar og fimm. Hún er alveg fjörið stundum, bara hundrað prósent, og þú gefur manni látum hlæja um allar tilfinningarnar hennar, sko. Ég er bara óskaplega sáttur með hana.

Þarna, Flóki kallaði okkur: „Við erum Letterboxd-gerpi hérna.“

Mér finnst það smágerpalegt, en samt geðveikt líka í leiðinni, sko.

Thomas Lemar Kviss, þannig að ég vil anda mér á Letterboxd. Endilega kíkið á hana. Ég heiti jafnvel Gjaðarsen.

En ég á við, fyrir kannski bara að segja þetta gott. Við erum búin að gera þessari mynd góð skil og hamborgarakeppninni frægu, sem aldrei varð.

Já, og við biðjumst innilegrar afsökunar á upptökugjafanum í byrjun þáttar.

Og við þarna erum bara búin að eiga yndislega stund hérna með ykkur og veit ekki hvaða mynd við ætlum á næst, en það verður eitthvað geggjað í Bíó Paradís.

Annars bara ég og Kjartan Logi Sigurjónsson í var, og er Flóki, og við þá kemur kærlega fyrir okkur. Ég elska lífið og

Vernda það. Við elskum lífið og verndum það.