Emilia Pérez

Ég heiti Kjartan.

Kjartan og við ætlum núna, ef Flóki er hér, að leysa Magnús af mölaða eilífu, en við sjáum bara til. Það kemur í ljós.

Magnús er eitthvað upptekinn. Er það satt? Jóhann er upptekinn, hann er að taka einhverjar svona sýningar í Ásmundarsal og er bara alveg bara elskra að vera þar. Þá hefurðu ekki tíma, þó í rauninni bara fékk ég þig. Og bara takk fyrir að vera nýi Magnús, og bara takk fyrir að vera nýi Magnús. Heyrðu, annað, nú ert þú bókasafnsverður.

Við erum eiginlega í hötuðustu störfum í Reykjavík í dag.

Ertu að setja bíla, skilur, tvær höddur eftir stéttirnar? Ég veit, þú í landinu, þú ert sammála þessu. Þetta er góð greining. Ég held reyndar að þú fáir talsvert meiri skít en ég í þínu starfi við að sekta sem félagsstaður er, heldur en þetta eru miklu hærri sektir.

Sko, þið eruð að vera ekkert hundrað karlar á bókasafninu.

Það er líka eitt sem ég hef mjög mikinn áhuga á, og þegar ég kem oft inn á síðuna, ég bara með því að í svona byrjun desember fékk ég einhverjar þrjár bækur, svo Tinna-bækur sem ég átti ekki og var bara vildi skoða, svo svona er ég ekki einu sinni búinn að skoða þriðju bókina. Og ég gat ekki bara farið á síðuna og framlengt, jú, bara endurnýjað, og ég get það tvisvar, sko. Ég endurnýja tvisvar, ég held að það sé yfirleitt ekkert mál nema einhver sé búinn að taka frá bókinni.

Þannig að þú getur bara endurnýjað endalaust. Ég veit ekki hvort það sé eitthvað hversu oft er, en ég held að meginreglan sé svona sú að svo lengi sem maður er ekki einhver að bíða eftir bókinni þá getur maður bara haft hana, sko.

Þetta var ekki svona gjarnan dagar, sko, en líka eitt út af við förum á myndina eftir er smá. En er einhvern tíma sem er hætt eða sektað? Ég held það sé alveg hámark.

Sko, er það ekki? Jú, þetta er ekki sko, þú ert ekki að fara upp í meira en eitthvað, ég man ekki hvað hann heitir, fimmtán skallaði. Já, fimmta skallinn sem þú ert. Ég bara, ég man það bara ekki, en það er eitthvað sama.

Bara ef þú týnir bók, það er bara eitthvað, já, mitt, já. Þú sast gjald, eins og þú ert líka, eins og Tinna-bækur, það eru margar annar mjög verðmætar bækur. Þú finnst að ég geti bara komið og bara: „Æ, sorrí að henni, hvað skuldað ykkur? Ég týndi henni.“ Og síðan hefur eru þær stundum sumar bara þegar þær virði að verða tuttugu, tuttugu og fimm. Þú skalt sko. Jú, það er satt, sko, en svo er samt líka þannig að bækur einhvern veginn missa svolítið verð sitt þegar þær eru bókasafnsbækur.

Þá að búa plasta þær og það er búið að, búið að, búið að, búið að...

Stimpil jafnvel, og svona ástandið er ekki alveg kannski eins og þú myndir vilja hafa.

Ég skal selja þér Tinna í sögudrykkjunum.

Á hana, Emilia Pérez.

Jú, þú fórst í hvaða sali? Ég fór í sal eitt. Sal eitt, ég líka með kertinu. Og hvernig fórstu, Gerðurinn?

Þetta er bara fullt við hana, rosa margt. En það fyndna líka fyrir mig að horfa á þessa mynd er þeir bara að horfa á hana og vera að syngja um líka, sko. Ég er mikill söngleikagall, sko, og þegar maður fer á myndir með svona söngleik, svona eins og þarna kemur fram, þá má maður svona: „Jæja, hvernig verður þetta?“ Og svo byrjaði að syngja og er ekkert að syngja það vel einu sinni, sko.

Það er bara, bara allir syngja við perfekt tón. Síðan kemur þessi mynd, þar sem það eru ekkert allir sem syngja ótrúlega vel, en sumir syngjast betur en aðrir. Og síðan, já, ég bara, bara, bara. Og ég er svona að byrjaður svona: „Já, ég skil núna, ég skil.“ Hún veit í hvort það var einhver annar. Jú, örugglega hundrað prósent viljandi hjá þeim að syngja ekki alveg eins vel.

Og hvað mér fannst samt, sko, lögin eitthvað frábær við þessari mynd. Nei, ég er reyndar sammála. Ég er ekki með það, það er ekki eitt lag sem ég á þetta lag. Nei, ég svona, ég man ekki beint, hefur ekki mig eftirminnilegt svona. Mér fannst gott lagið þarna. Kannski ekki gott lag, mér fannst það gott atriði þarna þegar aðalpersónan er eitthvað svona íkafaratælandi eða eitthvað að leita að einhverri klíningu til þess að framkvæma aðgerðina.

Jú, jú, en hann man einn part af því, það var svolítið fyndið, sko. Fyrstu lögin voru alveg fyndin. Ég man eiginlega bara eftir einum partí á þjóðlagi þegar hann hafði pínið, sem var: „Jæja.“ Þetta var svona, já, mér fannst þetta svolítið gott, sko. Þessi mynd byrjaði þannig að hún var ekki að taka sig of alvarlega. Þetta er náttúrlega fáránlegt konsept í grunninn, skemmtilegt, skilurðu? Söngleikja-karteldrama í Mexíkó. En svo finnst mér hún ekkert endilega missa húmorinn fyrir sjálfri sér, skilurðu, hvað við ekki algjörlega, og hún var mjúk.

Áður en ég sá myndina bara seinustu helgi þá var ég að labba niður Hverfisgötuna. Ég er að labba niður Hverfisgötuna og bara nýbúin á tímanum, og bara: „Vá, illa labba heim.“ Síðan er einhver gæi sitjandi beint fyrir neðan Emilia Pérez-skiltið.

Og hann er bara leiður. Þetta hljómar eins og ég sé að búa til einhverja sögu, en hann var leiður. Og það var ekki eins og ég ætlaði að koma að honum eitthvað: „Hvað er að?“ Ég ætlaði að labba frá honum og bara hlaupa í burtu, en hann kemur eitthvað á leiðinni heim til og hann bara:

„Hello, have you seen this movie?“ Og hann benti á Emilia Pérez-plakatið. Og ég bara: „Öðruvísi nóg, henni heim til?“ Æ, varstu eitthvað að assistensa með?

„Með takurförur án þess movie?“ Og ég var bara: „Ókei, næs, well done.“ Og hann er eitthvað, nægð dómhann og bíður með movie-bisnessinni morgun. Og ég var bara: „Vá.“

Svo byrjar hann að útskýra fyrir mér einhverja sögu um það að hann og mamma hans eru ekki close lengur, og ég var bara allt í einu kominn í eitthvað svona: „Það hefur eitthvað að...“

Já, og samt í leiðinni hugsaði ég bara: „Vá, hvernig?“

Leiðinleg mamma, já. Litla var yngri, sko, og svo var alltaf að leitast eftir því að fá fjarlægð frá mér. Ég er eitthvað byrjaður maður alltaf bara að drekka smá áfengi, eða ég er snillingur, ég veit nákvæmlega hvað þetta gerir. Og ég byrjaði að spyrja spurninga um Sigurð, einhvern sálfræðigras. Síðan er hann bara einn og þá allt í einu labbar vinkonan hans fram á hann, eitthvað Elís, og hann bara... Hann labbar til hennar að þekkja svo mótsfróleiði og fer í burtu.

Og það var merkilegt. Ég spurði líka eitthvað svona: „Vá, var þetta bara hræðilegt á setti?“ Bara: „Nei, allir voru ógeðslega ánægðir.“ Hann var alveg klárlega að segja satt með að hafa verið í þessari mynd, það.

Svara fyrir framan póstinn og hann hefur bara setið fyrir þeim og sagt: „Æ, já, ég ætla bara að koma hérna. Ég ætla að setjast fyrir neðan póstinn á þessari myndasýningu og kannski kemur einhver þá og get ég bara farið á frúna á meðan.“

Það hlýtur að hafa gert það, ef hann var örugglega planaður að einhverju leyti, því að bíóið var lokað, sko. Það var ekki opið og hann talaði fyrst við mig, sko, og ég á með bara í eyrunum svo, svo að vera að vera að vera að vera að vera að vera að vera að vera...

Og ég þá íhugaði: Við hvað marga gerði hann þetta svona þegar hann labbaði fram hjá? Var ég sá fyrsti sem stoppaði, eða þriðji? Þetta var mjög skemmtilegt, ég verð að segja það.

En já, að myndinni annars.

Eða eins og ég segi, ég er ekki söngleikjakarl og ekki þú heldur, en það sem hjálpaði mér held ég — ég held að við hefðum örugglega, ég held að að einhverju leyti hefðum við tveir farið á þessa mynd, ekki söngleikjakallar, þá hefðum við ekki fílað hana kannski eins mikið. Ég veit ekki hvort Halla sé söngleikja... hvorki né. Nei, einmitt, Íris er svakaleg söngleikjakona og byrjaðist nú að útskýra fyrir mér af hverju þetta er gott eða hvað. Ég er nefnilega við leiðir um að mér skorti svona smá þekkingu. Bara, ég hef bara ekki séð það margar.

Sögur? Nei, nei, algjörlega. Hvað hefurðu séð, Grease? Jú, ég vissulega sé Grease, já, aðeins. Og ég hef ekkert séð The Sound of Music, sko. Amma sagði hana nú einhvern tíma gamla.

Ég hef alveg fílað eitthvað, Mary Poppins og eitthvað svona. Og maður hefur þurft að fara við þessa mynd er að hún er allt öðruvísi en allar söngleiksmyndir sem ég hef séð, sko. Og líka bara um alveg þannig sé áhugaverða hluti, en fór stundum alveg vel í svona suma elskana og suma hatana. Ég er bara pínu þarna á milli og er ekkert eitthvað voðamikið að segja. Ég bara, þetta er ekkert ein af bestu myndum ársins, því maður...

Kolbrún var að tala um þetta í seinasta þætti, að tala um þetta væri í topp já. Þetta var í þriðja sæti hjá henni fyrir bestu myndir ársins. Og ég allan fyrir mína parta er ekki sammála því, að ég verð að taka undir það. Þetta var svona, mér...

Mér finnst þetta mjög skemmtilegt konsept og frumlegt. Hún ætlar sér mikið, en hvort henni takist það, ég er ekki svo viss um það. Mér finnst, mér finnst það ekki, nei, ekki nákvæmlega, sko. Hún setur markið ansi hátt og svona. Þetta verður óttalegt rugl bara ef maður rýnir yfir myndina smá, þá er þetta sko eftir á bara svona: „Já, þetta var bara rugl.“ Og þau eru svona í Mexíkó, ég veit það, get ekki... En svo byrjar maður að skoða svona hluti um myndina og hún er alveg smá, það er alveg smá svona heita á hana, sko. Ég sá einmitt mikið af neikvæðum ummælum.

En koltjörnin á prófprý efst eitthvað svona dæmi í mann. Einhver svona: ef þú tekur franskan leikstjóra og fær fólkið... Og ég kom inn svona: Menningin hjá mexíkósku fólki er að tala um að þetta sé bara alls...

Ekki eins og það er í alvörunni. Og hvers vegna voru bara brjálaðir? Já, ég sé eitthvað um það, svona að mexíkóska samfélagið sé ekki endilega ... með þessa mynd þarna, en ég veit ekki alveg nákvæmlega hvað það er sem...

Hann ætlar bara geðvitur til að fá hana sem bara svona: „Hey, hún er bara næstum því sem ég bara póstinni“, bara, skilurðu? Brasilín gónir um myndina, en síðan er víst það...

Hún talar ekkert eitthvað það mikla spænsku, ef þú ert að tala spænsku í myndinni, en talar víst með einhverjum svona hreim, víst, segi ég. Og það kemur líka í myndinni, og ég held að það hafi bara svona verið bætt eftir á að hún væri bandarísk eða eitthvað þess háttar, að komi eitthvað stundum með svona talaða ensku svona inn á milli. Eða svona, hvernig fannst þér hún í myndinni?

Bara hvorki né, hvorki né. Þið heyrðuð líka svo oft með svona myndir sem maður sér bara svona, og ég get ekki beint hætt að hugsa um hana, því að mér fannst hún ekki léleg. Ég hafði gaman af að sjá hana, mér fannst hún mjög skemmtileg. Varð hans vegar þess sagt, sko, þá hélt hún mér og hún var samt alveg glettileg.

Hún var aðeins tveir tímar og tvær mínútur, eða mér fannst hún ekki leiðinleg, sko. Þetta var fín bíóupplifun. Já, svona narratífan er svolítið skrýtin, bara maður veit ekki alveg, sko, hvar maður hefur til dæmis svona glæpamann sem myndin snýst um, að byrjar að byrja svona ótrúlega vondur.

Svo fer hann í aðgerð og allir einhvern veginn...

Mættu til London. Það er smá ennþá smá glæpamaður í henni, sko. Já, já. Og líka, þetta var bara smá feik, sko, í kringum það að einhverju leyti, svona hvernig maður sá svona geðveikina í augun á henni, sko, hvernig þetta hefði aldrei farið úr henni í raun og veru. Ekki alveg, sko.

En það er samt eitthvað annað, jú, örugglega. En ég bara svona, já, þetta er áhugavert, jú. Ég hef aldrei séð þetta líka, þegar þú orðin ert transkilyrði og ert að koma í það dæmi miðastaskuldu. Áhugavert.

Sko, þetta er dersalda áhugavert, en þetta er líka ekki alveg raunverulegt kannski, ha? Bara að hún þekki ekki: „Hæ, þetta er bara frænka hans.“ Hvað verður smá bara svona kaupa bara svona...

Hvað var langveitt?

Þetta sem þú segir, ég veit ekki hvort ég hefði bara ekki leitt hugann að þessu.

Nei, mér finnst ég bara eitthvað vætuna á við eitthvað, eitthvað skutulegt, ha?

Kannski ekki, sko.

Þarna þar sem barnið hennar þekkti hann aftur á lyktinni: „Já, þú luktar alveg eins og pabbi minn, fórðum pabba.“ Og mér fannst það alveg sætt.

Atriði, sko, og fínt alveg lag, en ég veit ekki af hverju þetta var sama lykt af henni og var af honum í fyrra lífi. Nei, líka, hann var ekki að vera að tala um að hafa eitthvað svona lyktað af einhverju svona mjög.

Maður eitthvað fjöllin og dagit kók og tóbak og eitthvað svona, tóbakka kókakóla.

Nei, nágrannalönd, það myndi aldrei meika sens í raunlífinu. Jú, jú, en maður fer líka bara í söngleikjamyndir. Það er líka fín lína á því. Já, já, hún er, þetta er mjög mikið ævintýradæmi, eins og grís heimur meikar engin sens, skilurðu, og þau eru bara svona.

Þetta er bara súrrealískur heimur. Þessi heimur á að vera að gæta svona alvöru, en samt ekki, og ég bara svona skildi ekki heiminn alveg 100 prósent, sko. Og þess vegna fór ég aðeins svona frá henni.

En líka bara, var hún að gleyma bara Zoe Saldaña? Geggjuð. Mér gillaði hana í þessari mynd, hún var langbest, sko. Ég hafði ekki hugmynd um að hún væri svona mikið í spænsku. Er hún frá Mexíkó eða hvað?

Á einhverja foreldra frá, ég veit ekki, einhverju spænskumælandi landi. Hún var geggjuð, eins og maður segir, skilurðu. Það eru þurrt á myndum sem maður fer bara í íbúapartý.

Og þetta er bara ein af þeim sem ég bara: Jú, fínt og flott, og bara er söngleikjamynd. Og ef þeir eru söngleikaelskendur þá myndi ég alveg mæla með þessari mynd, já, ef við fýlum svo.

Gluggi, ég las eitthvað svona um þessa mynd sem mér fannst pínu skemmtilegt, að hún hefði fengið 11 mínútna standandi lófaklapp.

Lófaklapp á Cannes, í nýju til 11 mínútna standandi lófaklapp.

Það fannst mér mjög áhugavert, því mér fannst þetta bara svona tjoll og skemmtileg mynd. Ég vildi kannski ekki endilega búast við því að svona mynd fengi eitthvað svolítið.

Ekki svona pælingar mikið á bak við, jú, óréttlætið í Mexíkó og það er fullt af fólki sem er missing þar og eitthvað svona. En ég held að þetta sé bara smá eitthvað á fensi fyrir mexíkófólk, að hverfa út af blæ, út af kartels eða. Og þá hugsar maður bara Mexíkó sem bara það, skilurðu, og ég held kannski að þeim finnist það dálítið óþægilegt.

Já, þetta gæti svona verið þessi kari og söngleikur með góðum bitum, og bara fín. Og svo líka bara ertu svona, er þetta bara aðrar myndir sem maður…

…hef ekkert mikið meira að segja um hana, sko. Ég bara hef ekki meira að segja um hana nema hún sé þetta bara allt í lagi, fín söngleikjamynd fyrir fólk sem bara fílar söngleiki. Svo erum við líka bara aftur líka við erum að fara áfram, en eitt meðst.

Mynd samt, þessi leikstjóri hérna, Jacques Audiard. Hefur þú séð mér ekki fleiri eftir hann? Hann gerði hérna The Sisters Brothers sem er hérna…

…á sjónséraðinu. Gerði hann hana, Friðrik? Já, hann gerir hana. Það er svona mynd sem ég hef ætlað að sjá á Yxla Lygja, en einhvern veginn ekki gert það. Ég fór á í Bíó Paradís, nákvæmlega. Og hún er sko, þetta er svona vestri.

Er ekki, þú veist, einhver besti vestri sem ég sé? En af hverju er þessi franski gæi að prófa eitthvað svona sem hann kann ekki að gera? Hverjir henni ekki að gera eins og franskt? Mjög áhugavert einmitt, hann fer úr svona vestri. Er þetta ekki smá grínvestri?

Jú, smá grínvestri inn í grínvestri alveg fín, sko. Hann er greinilega mjög nýjungagjarn og þar á undan er hann að gera svona fangelsismynd. Hún heitir Prófet. Hún á víst að vera mjög góð. Hvað gerist hún í, þú veist, gerist hún…

…í Kanada eða hvað? Hálfsyku? Já, nei, það er bara svona, virðist vera bara svona evrópsk mynd, sko.

Ölfusmynd, ókei, jæja.

Myndin sem mamma langar næst frá er það væri mömmu rofa snill. Ég var í gær að horfa á hana, hina stoppósamyndina sem hann gerði, sem…

…heitir Merían Mex og finnur.

Síma Hoffman talar í henni.

Smá, en Merían Mex. Já, Merían Mex. Ef hún ekki essi betur til baka svona hugmyndir krakka og fullorðinsmanns um lífið. Já, fullorðinsmanns með Asperger sem hann leikur. Og þeir ætla að skrifast á milli frá Ástralíu til New York og þau eru bara með ákveðnar hugmyndir um lífið, sem er rosa svona tjaldlækt. Það er fallegt, sko, og ég fíla í botn, sko. Þess vegna er ég ósköp…

…spenntur með hana.

Jóhann Ástúlsk er Ástúlsk, já auðvitað. Líka allir Ástralírar sem voru eitthvað. Eri María Maximandi leikaskópa, er hann Ástrali?

En áður en til þá ætlum við aðeins að líka bara að rýna í það. Magnús var með ykkur svona sex punktakerfi. Ég man ekki, út af því að hann var alltaf með það.

Sex stjörnur í manaki, hundrað prósent furubæri, fimm stjörnur. Magnús er ekki hérna, hann getur ekki gert þetta. Þá ætla ég að vera fimm stjörnur. Tíu stjörnur? Nei, hei, hei, hei, þú færð sex stjörnur. Ég veit hvað ég myndi segja: þrjár.

Og sex og þrjár og sex, þýðir það bara akkúrat, meðan það er bara miðjan? Já, það þýðir ekkert að þetta sé neitt afleidd mynd, sko.

Ég er bara þrír líka, út af því að ég er bara svona: myndin sem bara var vá. Ég hataði hann ekki, elskaði hann ekki. Það er bara líka fínt, og hún…

…var ekki að reyna að vera eitthvað meira en hún var. Nei, ætli það sé líka bara flott. Já, ég held að kannski fái hún mikið heit af því að kannski heldur fólk að hún sé að reyna meira en kannski er það bara að rýna hans djúpt. Þetta er enginn sakatransádeila eða ertu karteládeila eða eitthvað. Þetta er bara smá flipp.

Ég hélt líka þegar hún varð að henni að eitthvað myndi gerast, eitthvað helvítis transfólk, en það var ekkert talað um það.

Þannig að það þurfi ekki allar myndir sem fjalla um transfólk að vera þannig myndir. Nei, nei, nei, auðvitað ekki, auðvitað ekki. Ég er að segja það, þessi mynd er ekkert, held ég, að reyna það að vera einhver athæla, sem er bara fínt, sjálfsagt.

Jæja, þú veist, maður bara heyrðu, maður bara horfir á myndir og það er bara þannig. En annars segi ég bara, sko, þetta er bara, ég hef ekkert mikið meira að segja um þetta. Ég mun örugglega, og við munum núll tala meira um bara sneilsmyndina sem ég svo miklu…

Spenntur áfram og undirbúið fyrir næst. Heyrðu, annars bara þakka ykkur fyrir að hlusta. Elska lífið og vernda það.

Við elskum lífið og verndum það.

Það er það.