Týndu strákarnir

Greinaröð
InnlentTýndu strákarnir

„Starfs­menn hafa verið hræddir“

Á Stuðlum hefur sér­stöku öryggis- og við­bragð­steymi hefur verið komið á til að takast á við árásir á starfs­menn og tryggja að þving­anir gagn­vart börnum fari fag­lega fram. Tengsl eru besta for­vörnin segir starf­andi for­stöðu­maður en það dugar ekki alltaf til. Starfs­menn hafa lent í því að það er hrækt á þá, þeir bitnir, skall­aðir og nef­brotnir. Sparkað hefur verið í haus­inn á starfs­mani, hár rifið af höfði starfs­manns og brotin tönn.
InnlentTýndu strákarnir

Syrgja fyrr­ver­andi skjól­stæð­ing: Til mik­ils unnið ef hægt er að koma heil­un­ar­ferli af stað

„Við leyfum ekki neyslu hér inni en hver er hinn val­mögu­leik­inn?“ spyr starf­andi for­stöðu­maður Stuðla. Reglur kveða skýrt á um að fíkni­efni séu bönnuð á Stuðlum en börnum er ekki vísað út vegna neyslu. Ef hægt er að koma heil­un­ar­ferli af stað er til mik­ils unnið. „Þetta eru börn sem við þurfum að vernda,“ segir for­stöðu­mað­ur­inn, en starfs­fólkið syrgir fyrr­ver­andi skjól­stæð­ing.
VettvangurTýndu strákarnir

Stuðlar: „Með börn sem voru sek­úndum frá því að deyja“

Mann­skæður bruni, starfs­maður með stöðu sak­born­ings og fíkni­efnin flæð­andi – þannig hafa frétt­irnar verið af Stuðlum. Starfs­menn segja mikið geta gengið á. „Þetta er stað­ur­inn þar sem börnin eru stoppuð af,“ segir starf­andi for­stöðu­maður. Flestir sem þangað koma hafa orðið fyrir alvar­legum áföllum og bera sár sem getur tekið ævina að gróa.

38 mín. lestur

ÚttektTýndu strákarnir

„Ég spraut­aði mig í fyrsta skipti í með­ferð“

Gabríel Máni Jónsson upp­lifði sig alla tíð utan­garðs. Hann féll ekki inn í hefð­bund­inn ramma skóla­kerf­is­ins og var snemma tek­inn út úr hópnum. Djúpstæð van­líðan braust út í reiði og hann deyfði sára höfnun með efnum. Þar til hann fékk nóg og náði bata. „Ég gat ekki sætt mig við að vera gæinn sem ég hafði fyr­ir­litið og hatað frá barn­æsku.“

19 mín. lestur

ÚttektTýndu strákarnir

„Ég veit ekki hvernig ég lifði af“

„Mér voru gefin erfið spil og þegar þú kannt ekki leik­inn er flókið að spila vel úr þeim,“ segir Arnar Smári Lárusson, sem glímdi við alvar­legar afleið­ingar áfalla og reyndi allar leiðir til þess að deyfa sárs­auk­ann, þar til það var ekki aftur snúið. „Ég var veikur, brot­inn og fannst ég ekki verð­skulda ást.“ Hann áréttar mik­il­vægi þess að gef­ast aldrei upp. „Það er alltaf von.“

13 mín. lestur

ÚttektTýndu strákarnir

Týndu strák­arnir – sem fundu leið­ina heim

Á átján ára afmæl­is­dag­inn vakn­aði Fannar Freyr Har­alds­son á neyð­ar­vistun og fékk lang­þráð frelsi eftir að hafa þvælst í gegnum með­ferð­ar­kerfi rík­is­ins. Hann, Gabríel Máni Jónsson og Arnar Smári Lárusson lýsa reynslu sinni af kerf­inu sem átti að grípa þá sem börn og ung­lingar. Tveir þeirra byrj­uðu að sprauta sig í með­ferð, samt sam­mæl­ast þeir um að þessi inn­grip séu lík­leg­asta ástæðan fyrir því að þeir lifðu af. Ekkert lang­tíma­úr­ræði er fyrir stráka sem stendur.

49 mín. lestur

ViðtalTýndu strákarnir

„Það var enga vernd að fá“

„Við sitjum eftir í sorg, horfum yfir sögu sonar okkar og klórum okkur í höfð­inu. Eftir stendur spurn­ingin: Hvað gerð­ist?“ segir Hjör­leifur Björns­son, en sonur hans, Hávarður Máni Hjör­leifs­son, svipti sig lífi þann 2. sept­em­ber, aðeins tví­tugur. Feðgarnir voru báðir áhuga­menn um tón­list, greindir með ADHD og glímdu ungir við fíkn, en eitt greindi þá að. Hávarður var brot­inn niður af kerfi sem hann féll ekki inn í.

Myndband26 mín. lestur