Kostnaðurinn af fátæktinni

Eftir að hafa alist upp í umhverfi þar sem hún var í sífellu fjar­lægð af heim­il­inu vegna fátæktar og þvælt á milli stofn­ana og fóst­ur­heim­ila hefur reynst Rósu Ólafar Ólaf­íu­dóttur erfitt að treysta, hleypa fólki að sér og við­halda nánum tengslum. Það er einn kostn­að­ur­inn af van­ræksl­unni. Eig­in­maður hennar, Stein­grímur Bergmann Gunn­ars­son, þekkir það af eigin raun, en þau hafa þrisvar sinnum gengið í hjóna­band.

Ólafía Sig­ur­björns­dóttir, móðir Rósu, Ólafíu Ólaf­íu­dóttur, var ein­stæð­ingur með lítið sem ekk­ert bak­land, heilsu­lítil, í lág­launa­störfum og á hrak­hólum, ein með fimm börn og mann sem hélt henni í fjár­hags­legum skorðum. Í stað þess að veita við­eig­andi aðstoð voru börnin tekin af henni og send á vist­heim­ili, en hún hætti aldrei að berj­ast fyrir þeim.