Innflytjendurnir í framlínunni

Starfs­fólki hjúkr­un­ar­heim­ila af erlendum upp­runa hefur fjölgað veru­lega. Yfir helm­ingur starfs­fólk á hjúkr­un­ar­heim­il­inu Skjóli er af erlendum upp­runa. Kanthi hefur starfað við umönnun í 37 ár og segir tím­ana erf­ið­ari en „í gamla daga“. Zlata Cogic kom til Íslands frá Bosníu fyrir sjö árum og upp­lifði í fyrsta sinn ham­ingju í starfi. Heim­ildin kíkti á dag­vakt á Skjóli.

Wendill Viejo, hjúkr­un­ar­fræð­ingur á Land­spít­ala, segir að gera megi betur í því að taka á for­dómum gegn erlendu heil­brigð­is­starfs­fólki. Wendill fór í íslensku­nám um leið og hann kom til lands­ins og fann sjálfur fyrir meiri for­dómum þegar hann tal­aði minni íslensku. Hann starfar nú með fólki á erf­ið­ustu augna­blikum lífs­ins á gjör­gæslu­deild Land­spít­ala.

Þegar Karla Barra­laga Ocón byrj­aði að vinna á hjúkr­un­ar­heim­il­inu Drop­laug­ar­stöðum um alda­mótin kunni hún litla sem enga íslensku. En á þessum tíma var nóg af starfs­fólki og hún gat lært tungu­málið af heim­il­is­fólk­inu. Nú eru gæða­stund­irnar mun færri, segir Karla.

Paola Bianka, skurð­hjúkr­un­ar­fræð­ingur á Land­spít­ala, þurfti að skilja son sinn eftir á Fil­ipps­eyjum fyrst um sinn til þess að kom­ast hingað og vinna í íslenska heil­brigð­is­kerf­inu. Tveimur árum síðar var fjöl­skyldan sam­einuð og Paola er hluti af sístækk­andi hópi fil­ip­p­eyskra hjúkr­un­ar­fræð­inga sem starfa víða í heil­brigð­is­kerf­inu og Land­spít­ali gæti ekki verið án.

Þó Olga Leons­dótt­ir, starfs­mað­ur á hjúkr­un­ar­heim­il­inu Skjóli, sé orð­in 67 ára göm­ul og hafi í tæp 20 ár séð um fólk við enda lífs­ins get­ur hún ekki hætt að vinna. Hún hefur ein­fald­lega ekki efni á því. Olga kom hing­að til lands úr sárri fá­tækt fall­inna fyrr­ver­andi Sov­ét­ríkja með dótt­ur­syni sín­um og seg­ir að út­lit sé fyr­ir að hún endi líf­ið eins og hún hóf það: Alls­laus. Hún er hluti af sís­tækk­andi hópi er­lendra starfs­manna á hjúkr­un­ar­heim­il­um lands­ins.

Fólk sem kemur erlendis frá til þess að vinna í íslenska heil­brigð­is­kerf­inu hefur margt hvert þurft að færa fórnir til þess að kom­ast hingað. Tvær konur sem Heim­ildin ræddi við voru aðskildar frá börn­unum sínum um tíma á meðan þær komu undir sig fót­unum hér. Hópur erlendra heil­brigð­is­starfs­manna fer stækk­andi og heil­brigð­is­kerfið getur ekki án þeirra verið, að sögn sér­fræð­ings í mannauðs­málum.