Fólkið sem fékk að vera
Greinaröð nóvember 2019

Fólkið sem fékk að vera

Inn á milli fjölda frásagna af fólki sem sent er úr landi og út í óvissuna þrátt fyrir augljósa neyð leynast sigursögur hinna, sem íslensk stjórnvöld buðu velkomin. Hér eru sagðar sögur þriggja ólíkra fjölskyldna sem eiga það sameiginlegt að hafa fengið tækifæri til að byggja sér upp nýtt líf á Íslandi og hefur heppnast það vel. Allar þakka fjölskyldurnar velgengni sína stuðningi og hlýhug annars fólks.
„Allir í skólanum eru vinir mínir“
ViðtalFólkið sem fékk að vera

„Allir í skól­anum eru vinir mínir“

Ljós­myndin af litla lang­veika drengnum sem stóð í dyr­unum, horfði út í myrkrið og beið þess að lög­reglan færði hann úr landi, hreyfði við mörgum. Hún átti þátt í að fjöldi fólks mót­mælti ákvörðun stjórn­valda um brott­vísun. Þrýst­ing­ur­inn bar árangur og fjöl­skyldan sneri aftur. Í dag gengur börn­unum vel í skóla og eiga marga vini, Kevin er frískur því hann fær lækn­is­þjón­ustu og for­eldr­arnir reka sitt eigið fyr­ir­tæki.
Fær loks að starfa sem tannlæknir eftir fimm ára bið
ViðtalFólkið sem fékk að vera

Fær loks að starfa sem tann­læknir eftir fimm ára bið

Nær fimm ár eru frá því að sýr­lenski tann­lækn­ir­inn Lina Ashouri kom til lands­ins ásamt sonum sínum sem flótta­maður. Frá fyrsta degi var hún stað­ráðin í að vinna ekki við annað en tann­lækn­ingar hér, fagið sem hún hafði unnið við í tutt­ugu ár áður en hún þurfti að flýja heima­land sitt. Það tók lengri tíma en hún átti von á en ef allt gengur eftir verður hún orðin full­gildur tann­læknir fyrir árs­lok.
Komu sem flóttamenn en eru sögð of upptekin til að lifa: „Þetta er lífið“
ViðtalFólkið sem fékk að vera

Komu sem flótta­menn en eru sögð of upp­tekin til að lifa: „Þetta er lífið“

Hjónin Zahra Mesbah Sayed Ali og Hassan Raza Akbari, sem bæði komu til Íslands sem flótta­menn, reka nú túlka­þjón­ustu og veit­inga­stað, auk þess sem hann keyrir leigu­bíl og hún stundar fullt háskóla­nám. Þar að auki eiga þau eina litla dóttur og eiga von á öðru barni. Vinir þeirra hafa áhyggjur af því að þau séu of upp­tekin til að lifa líf­inu. Þau blása á það, taka ólíkum áskor­unum opnum örmum og segja: „Þetta er lífið!“