Lang­tíma­stefna í geð­heil­brigð­is­mál­um, að­gerða­áætl­un og fjár­veit­ing­ar eru lyk­il­at­riði, seg­ir Solie Ri­dan­pää, finnsk­ur sér­fræð­ing­ur í sjálfs­vígs­for­vörn­um.

Hvert sjálfs­víg kost­ar sam­fé­lag­ið um 500 millj­ón­ir, en lít­ið hef­ur ver­ið lagt í for­varn­ir. Fyrstu að­gerða­áætl­un gegn sjálfs­víg­um var stung­ið of­an í skúffu. Næstu áætl­un fylgdi ekk­ert fjár­magn. Nú er unn­ið er að fram­gangi þriðju áætl­un­ar­inn­ar. Guð­rún Jóna Guð­laugs­dótt­ir held­ur ut­an um verk­efn­ið, en hún missti son sinn í sjálfs­vígi þeg­ar hann var á fyrsta ári í MR. „Ég vil ekki trúa því að hann hafi vilj­að fara frá mér. En ég get vel skil­ið að hann hafi ekki treyst sér til að lifa.“

Lovísa Ingva­dótt­ir missti bestu vin­konu sína svip­lega þeg­ar þær voru að­eins fjór­tán ára gaml­ar. Hún fer yf­ir það hvernig hefði ver­ið hægt að styðja vina­hóp­inn bet­ur eft­ir áfall­ið. ​„Það hefði ver­ið gott ef ein­hver hefði kom­ið inn í skól­ann og lát­ið vita að við gæt­um leit­að til þeirra.“